Column

Sporten is het beste medicijn tegen onzekerheid

Marijn de Vries.Beeld Foto: Maartje Geels

Wat heb ik uitgekeken naar eindelijk weer schrijven over de koers. Over het voorjaar, de Omloop, massale valpartijen op kasseien, d’n Greg en d’n Sep en Sagan die zo baalt van die Belgen dat hij met zijn baard op tafel zakt tijdens het vraaggesprek nadien. Over Kuurne, en Tom Boonen, die elke wedstrijd een beetje afscheid neemt. Tenzij hij buikpijn heeft.

Maar alle pogingen om wat over fietsen op papier te zetten stranden, want mijn gedachten worden telkens afgeleid. Door dat interview in Het Parool, met kooivechtster Marloes Coenen. Vrijdag vecht ze om de wereldtitel, in Amerika. Dat gaat zo: neem twee vrouwen en een kooi, doe de deur op slot en laat de vrouwen vechten tot er eentje neergaat. Of opgeeft. Dan pas mag de kooi weer open.

Trainen doet Marloes met mannen, want in Nederland is bijna geen vrouw partij voor haar. In een combinatie van kickboksen, judo, karate, thaiboksen en worstelen – dat is wat kooivechten is – vloert ze bijna elke man die maar voorhanden is. Zo sterk is ze.

Of kooivechten wel wat voor hoogopgeleide, goedgebekte vrouwen is, kortom: is vechten wel wat voor meisjes die ook andere dingen kunnen. Al die agressie, en dat geweld – dat is zo’n beetje de insteek van het interview. Marloes laat zich niet van de wijs brengen. 

Nee, ze zegt goede dingen: Wat vechtsport mooi maakt, is dat je als vrouw leert een andere kant van jezelf te ontdekken. Een krachtige kant. Die van vertrouwen in het lichaam. En: Ik wil via de extreme vechtsport ook andere vrouwen krachtiger maken, want fysieke emancipatie is de laatste stap.

Man en vrouw

Ik vind het zo enorm herkenbaar, het raakt aan de essentie van het verschil tussen man en vrouw. Gechargeerd gaan mijn wielerclinics altijd zo: mannen weten alles, barsten van het zelfvertrouwen, luisteren niet naar uitleg en klooien maar wat aan. Dat bluffen ze vervolgens weg.

Vrouwen zijn bang dat ze het niet kunnen, tonen hun onzekerheid uitgebreid, willen vooral niemand tot last zijn. Ze luisteren zorgvuldig, voeren de opdracht nauwkeurig uit en gloeien nadien van het gewonnen zelfvertrouwen. Plots doen ze dingen waarvan ze dachten dat ze het niet konden, met hun lichaam, dat sterke lijf, een prestatie die je niet weerspreken kunt.

Meisjes worden van nature fysiek minder uitgedaagd dan jongens. Ze vinden daarin minder zelfbevestiging. Een wereld valt er nog te winnen, ook als je al volwassen bent. Want niets is zo goed als voelen dat je sterk bent: naast iemand fietsen die nog harder hijgt dan jij. Een berg beklimmen, de finish halen. Het liefst zou ik, net als Marloes, elke vrouw willen vertellen: ga sporten, en dan niet lafjes. Nee: rennen, vechten, racen – wat dan ook. Het is niet alleen lichamelijk gezond, maar ook mentaal. Vooral mentaal.

Want je bent sterker dan je denkt. Je lijf is krachtiger dan je ooit vermoeden kon – en dat geldt voor iedereen. Daar valt niets op af te dingen, niemand kan zeggen: dat klopt niet of dat is niet zo. Zo gauw je ervaart hoe sterk je bent groei je, in zelfvertrouwen en in persoonlijkheid: sporten is het beste medicijn tegen onzekerheid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden