Sport als emancipator

Mijn werkster is afkomstig uit uit Eritrea en dus moet ik haar eens vragen waarom ik bij sportevenementen nooit iets van haar land verneem. Ligt Ethiopië er dan niet pal naast en kunnen ze daar niet heel hard lopen?! Een heel erg eerbare vraag is het misschien niet. Waarom kunnen in België de vrouwen opeens tennissen en in Nederland almaar niet? En waarom kunnen wij wel hockeyen en kunnen de Belgen er geen hout van? Misschien heeft het tenslotte allemaal iets met lichaamsbouw, landschap of economie te maken, maar me dunkt dat de globalisering aan zulke lokale talenten op den duur een einde gaat maken.

Rob Schouten

Als onze kakelverse landgenote Lorna Kiplagat nieuwe Kiplagatjes voortbrengt, moeten op den duur Nederlanders de 10000 meter toch winnen. Zoals Belgen vanwege Bart Veldkamp wellicht ooit kunnen schaatsen. Het turnen op de vloer werd afgelopen weekend al gewonnen door een Braziliaanse, die wij tot dan toe alleen van voetbal en samba verdachten. En op de WK atletiek in Parijs verscheen een Afghaanse hardloopster aan de start.

Sport is de emancipator bij uitstek. Wie in het Britse imperium de aandacht van de overheersers wilde trekken, moest vooral aan cricket of polo gaan doen. En het feit dat Amerikaanse zwarten goed bleken in honkbal, basketbal en atletiek, heeft waarschijnlijk meer aan hun bevrijding bijgedragen dan de droom van Martin Luther King. Kortom, misschien is het wel tijd om eens te gaan denken over sporten die wij in de toekomst onder de knie moeten zien te krijgen: hamerslingeren, curling, synchroonzwemmen, voetbal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden