Spinvis 'Veel dichters zouden eigenlijk graag muzikant zijn'

Was u als kind een lezer? Of was u toen al altijd met muziek bezig?
"Ik las enorm veel in die tijd. De bibliotheek, hè, dat was toen nog de gangbare vorm: elke woensdag en zaterdag vijf nieuwe boeken - met zo'n stempeltje erin. Je mocht niet te volwassen boeken lenen, die nam mijn oudere broer dan voor me mee."

Wat moest hij dan bijvoorbeeld halen?
"Sciencefictionboeken. Daarin heb je echt heel goede schrijvers, Robert Heinlein en zo. Via hen ben ik bij de romans terechtgekomen. En strips, grafisch werk, dat heb ik altijd ook heel fascinerend gevonden."

Zoals?
"Het begon allemaal met Marten Toonder. En 'Little Nemo', een strip die in de jaren twintig in kranten in de Verenigde Staten verscheen, van Winsor McKay. Een groot kunstenaar. Hoe ik daar toen aan kwam, weet ik niet meer, maar ik begreep direct dat dit iets heel bijzonders was. Grafisch werk ben ik altijd blijven verzamelen."

Wat leest u daarnaast?
"Poëzie. Gedichten kun je keer op keer blijven lezen, wat dat betreft zijn het net liedjes: als het echt goed is, blijft het gewoon werken, ook na honderd keer. J.C. Bloem vind ik de beste Nederlandse dichter. Waarom ik hem zo goed vind... Ja, waarom? Jean Cocteau zei: 'Poëzie is heel belangrijk, ik weet alleen niet waarom.'"

U hebt vaak met dichters gewerkt. Zijn dat andere mensen dan muzikanten?
"Veel dichters zouden eigenlijk heel graag muzikant zijn. Een rock-'n-rollimago; ze willen niets liever dan met een gitaar op de foto. Ik ben vaak op poëzieavonden, daar ben ik een entr'acte. Het valt me altijd op dat dichters dan voorlezen, met een bundel of papiertjes in de hand. Dat vind ik heel vreemd. Waarom doen ze dat niet uit hun hoofd? Als je het uit je hersens haalt, moet dat toch niet zo moeilijk zijn?"

Welk boek heeft uw leven veranderd?
"'Reis naar het einde van de nacht' van Céline, dat las ik toen ik een jaar of zeventien was. Dat boek kan je een levensgevoel inspuiten dat zó fundamenteel anders is dan je tot dan toe had. Dat zich onder het ragfijne sociale spel, het subtiele intrigeverkeer waarin we ons bevinden, heel andere, ingewikkelde mensen bevinden."

Moet u weleens huilen om een boek?
"Ja, natuurlijk! Heel vaak! Bij 'Chesil Beach' van Ian McEwan, herinner ik me. Ik kan me niet direct andere boeken voor de geest halen, maar het gebeurt me veel."

Spinvis (1961) is muzikant. Met Saartje Van Camp werkt hij aan de gedanste opera Kintsukuroi, die op 13 juni op Oerol in première gaat. Daarna theatertournee: zie www.spinvis.nl.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden