Spijt

Je zult hier spijt van krijgen, was de geliefde mantra van moeder Ephi als haar kroost iets gedaan had wat haar niet zinde. Spijt! Het woord was de voorbode van ongemakkelijke gebeurtenissen: het hing als onweer boven je hoofd terwijl je in de verte al een zandstorm kon ontwaren. Spijt werd vertaald in concrete handelingen: dichtslaande luiken voor je slaapkamerraam terwijl de zon nog hoog in de hemel scheen. Dan mocht je alvast je bed in, met in je gehoor het gejoel van je kameraadjes die nog wel buiten mochten spelen, en met een maag zo leeg als het hoofd van een spijtoptant na een Brexit.

Spijt was in mijn kindertijd honger lijden in de kunstmatige duisternis. Pas met het klimmen der jaren leerde ik hoe deze negatieve emotie werkelijk aanvoelde en wat die met je lijf kan doen: steken in je keel, hevige transpiratie, knoopvorming in je maag en, in geval van zwaar berouw, aanhoudende braakneigingen.

Dan is spijt niet het gevolg van ouderlijke straf, maar van een verkeerde keus na een foute beoordeling. Had ik het maar geweten! Eigen schuld, dikke bult! Je kunt dan logischerwijs met je hoofd tegen de muur bonken of uit ditzelfde hoofd je haar trekken, maar de put dempen heeft dan geen zin meer: het kalf is morsdood.

Ooit ging ik akkoord met het voorstel van een kennis die voor ons een vakantieadres had geregeld. Zonder maar een dakpan van het huis, dat 1300 kilometer verder naar het zuiden was gelegen, te hebben gezien. Toen we in Toscane aankwamen, constateerde ik dat het huis even gemakkelijk bereikbaar was als het Adelaarsnest op de top van de Kehlstein met mijn racefiets. Al bij het neerleggen van de stapeltjes Italiaanse lires op de keukentafel voelde ik de slang zijn kronkeldans tussen mijn darmen aanvangen. Spijt heeft bij mij een reptielachtige consistentie.

Vervolgens groeide het serpent bij iedere nieuwe verrassing: het kale terrasje zonder tafel of stoelen dat pal in zon stond, de urinelucht van de katten in de slaapkamer en het flinterdunne straaltje water dat met moeite uit de douchekop kwam. Maar pas de volgende ochtend rond half zes kreeg mijn spijt een monsterlijke omvang. Een explosie van herrie, het zure geluid van een eskader vrachtauto's in de achteruit, een onophoudelijke waterval van rotsblokken die in trucks vallen.

Ik keek door het raam en zag de steengroeve op de berg tegenover ons huis. Al jaren gesloten maar nu, twee weken voor onze komst, heropend! Het serpent was subiet veranderd in een respectabele Afrikaanse boa.

Het schijnt dat meer dan een miljoen Brexit-stemmers spijt van zijn keus heeft. Werkloosheid en recessie liggen op de loer. Het lijkt er zelfs op dat het hele financiële hart van Londen naar het continent wil worden getransplanteerd. Groot-Brittannië wordt met de dag een diepere slangenkuil vol spijtoptanten. Misschien kunnen we toekomstige Britse vluchtelingen naar het continent barmhartig in de regio opvangen. In de jungle van Calais bijvoorbeeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden