Spelen van finales is een vak apart

Nederland heeft in strijd om goud te veel respect voor Noorwegen

Als nieuwkomers in de eindfase van een groot titeltoernooi werden de Nederlandse handbalsters door de speaker in de Jyske Boxen in Herning gepresenteerd als The New Kids on the Block. In de slotwedstrijd van het WK bleek de onbevangenheid bij de speelsters echter totaal verdwenen. Met te veel respect voor de setting en tegenstander Noorwegen eindigde de finale in een domper.

In de met ruim 12.000 toeschouwers volgepakte hal vertolkten de Nederlandse speelsters de ondankbare rol van figuranten. De ervaren Noorse vrouwen, gewend aan dergelijke opzwepende omstandigheden, maakten vanaf het begin hun status van titelfavorieten waar. Na de eerste helft was de strijd met een verschil van elf doelpunten (20-9) al gestreden.

Nadat Noorwegen de voorsprong direct na rust uitbreidde tot 22-9, tekende zich een ware afgang af voor de Nederlandse vrouwen. De gedachten bij bondscoach Henk Groener gingen terug het Europees kampioenschap van 2010 in Noorwegen. Nederland werd destijds in Lillehammer volledig weggevaagd door de Noren. Na een ruststand van 18-9 werd het destijds 35-13.

Een dergelijke afstraffing bleef gisteren uit. Nonchalance sloop in het spel van de Noren, die slordig werden in de afronding. Dat had ook te maken met de Nederlandse dekking die in de tweede helft beter stond. Onder aanvoering van Estavana Polman begon Nederland zelfs aan een inhaalrace, die stokte bij een verschil van vijf: 26-21. Daarna gaven de Noren weer gas en vierden zij na de eindstand van 31-23 hun derde wereldtitel.

Het optreden in de eindstrijd deed denken aan de kansloze nederlaag die de Nederlandse volleybalsters dit jaar leden in de finale van het EK in eigen land. Het hele toernooi wervelden de lange meiden door het toernooi, totdat ze in de strijd om het goud hardhandig op hun plaats werden gezet door Rusland. Datzelfde scenario ontvouwde zich gisteren.

Mogelijk toch door de spanning van het moment gaf een aantal speelsters niet thuis. Lois Abbingh bijvoorbeeld, die in de voorgaande acht wedstrijden 42 maal scoorde, bleef tegen Noorwegen op nul steken. Net als Yvette Broch, die vanaf de cirkel niet een keer trefzeker was. En keepster Tess Wester, die zich na rust herstelde, vond haar meerdere in Kari Grimsbo, de fantastische sluitpost bij de Noren.

Het spelen van finales is een vak apart. En hopelijk te leren, want als de handbalsters de lijn van dit WK weten door te trekken dan wachten er vast meer van dit soort wedstrijden. Door het snelle, attractieve en effectieve spel oogstte Nederland veel respect op het Deense WK. De IJslandse bondscoach van de Noren, Thorir Hergeirsson, beloofde gisteren Groener te bellen om een aantal oefenduels te regelen.

Het gevoel van trots en blijdschap overheerste bij Groener. Zijn ploeg had na het goede spel in de afgelopen twee weken wellicht te hoge verwachtingen gekoesterd voor de finale. Maar hij had ook een volwassen professionaliteit gezien en voldoende groeimogelijkheden voor de toekomst. Nederland staat definitief op de mondiale kaart.

De ploeg gaat zich nu opmaken voor het olympisch kwalificatietoernooi. Dat werd vóór het WK gezien als de hoofdprijs, maar voelde nu toch een beetje als een troostprijs. In de derde week van maart zijn Frankrijk, Tunesië en Japan de opponenten in de vierkamp waarin twee tickets voor Rio zijn te verdienen. Gezien het krachtsverschil met Tunesië en Japan mag die opdracht geen probleem opleveren.

SPORT 15

'Het mag hier niet ophouden'

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden