Spektakel dankzij moedige strijdwijze Willem II tegen Ajax

TILBURG - Willem II en Ajax hebben gisteravond weer eens bevestigd dat voetbal met twee aanvallend ingestelde teams nog altijd het leukste spektakel biedt. Ajax won na een opwindend duel (0-1), maar ook de Tilburgse fans klapten hun handen stuk na de wedstrijd.

Het gebeurt niet zo vaak dat Ajax een tegenstander treft die mee gaat in het aanvalsvoetbal. Direct na zijn overstap van Ajax naar Willem II had coach Co Adriaanse het moeilijk om zijn Amsterdamse ideeën in het gemoedelijke Brabant te slijten. De start in de competitie was ook dramatisch, maar gisteren liet Willem II zich als een heel behoorlijke ploeg gelden. Heerenveen probeerde vorige week nog vanuit de verdedigende stellingen Ajax de eerste punten in de competitie te ontnemen. “Ik weet hoe je Ajax moet verslaan”, had Adriaanse vooraf beweerd.

Vrijheid

In de praktijk van de wedstrijd betekende het een concept waarin brutaal één-op-één werd gespeeld. Adriaanse, meteen na de wedstrijd: “Na vijf jaar bij de club te hebben gewerkt ken je het Ajax-systeem uit je hoofd. Morten Olsen heeft wel iets meer vrijheid voor de spelers doorgevoerd, maar in principe is het systeem niet veranderd. Je moet risico's tegen Ajax durven nemen. Het ís natuurlijk een risico wanneer je speelt zoals Willem II nu heeft gespeeld. Neem alleen Babangida, hij is sneller dan welke vleugelverdediger dan ook.”

Willem II koppelde drie verdedigers aan drie aanvallers: Prommayon aan Laudrup, Hyypia aan Arveladze en Koskinen aan Babangida. Konterman pendelde voorts tussen verdediging en middenveld, waarbij hij in de duels meestal met Litmanen had te maken. Voorts waren er de duels Loeffen/Witschge en Arts/Ronald de Boer, terwijl Willem II voorin streed met Wijnhard, Ceesay, Galasek en Kolkka tegen Oliseh, Frank de Boer, Rudy (vervanger van de geblesseerde Blind) en Tobiasen. Het voordeel van de moedige tactiek van Willem II lag op het middenveld. Vrijwel altijd regelt Ajax daar de wedstrijd, omdat het dan doorgaans een mannetje meer heeft.

Willem II nam de risico's voor lief en hield het tot aan het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Van Dijk uitermate spannend. “Voor het publiek was het een schitterende wedstrijd, maar zelf heb ik niet genoten”, zei Morten Olsen met opluchting in zijn stem. Het vreemde was dat Ajax voor de rust de wedstrijd vroeg had moeten beslissen. Na een snel openingsdoelpunt van Laudrup - ingeleid door een solo van de sterke Arveladze - had Ajax voor de rust nog vier uitstekende mogelijkheden om uit te lopen. Achtereenvolgens Babangida, Litmanen, Arveladze (schot op de paal) en nogmaals Babangida lieten de kansen echter liggen. Olsen: “Je moet in de eerste helft naar 0-3 uitlopen, want dan is de wedstrijd gespeeld. Nu gaven we Willem II de kans om terug te komen en kwamen we in de tweede helft ook inderdaad onder grote druk te staan.”

Blessuretijd

Frappant was dat het ook in de eerste helft al goed spelende Willem II toen nog geen kans wist te creëren. Na de rust was dat helemaal anders. Maar liefst acht kansen moest Ajax toestaan. Zelfs in de blessuretijd had invaller Heering nog de mogelijkheid om zijn ploeg op 1-1 te brengen, maar hij miste zoals eerder in volgorde van opkomst Wijnhard, Loeffen, Loeffen, Wijnhard, Kolkka, Loeffen en Sanou hadden verzuimd de bal achter Van der Sar te leggen. Qua kansen lag Ajax na de pauze een flink stuk achter op Willem II. Toch had Ajax wel twee goals verdiend. Een treffer van Arveladze kreeg ten onrechte de buitenspelcorrectie en Arveladze had voorts een penalty verdiend. De Georgiër ging voorbij doelman Van Fessem. De keeper van Jong Oranje legde de spits neer, maar het penaltysignaal bleef uit. Morten Olsen had er geen goed woord voor over. “Als het geen penalty was, had de scheidsrechter een gele kaart voor een Schwalbe van Arveladze moeten geven. Maar hij deed het één noch het ander, geen penalty en geen gele kaart. Dat kon niet.”

Willem II-Ajax was een wedstrijd die van begin tot eind boeide. De positief ingestelde coaches hadden in dat kader hun prijzenswaardige verdienste. Adriaanse en Olsen wilden een echte wedstrijd en het publiek kreeg een echte wedstrijd. Olsen had het om andere redenen dus niet naar zijn zin, want de snelle beslssing bleef uit. Het was zowaar een bijzonder verwijt aan Ajax: veel te weinig gescoord. En dat na 37 doelpunten in negen competitieronden.

Slechts twee keer in de 97 jaren van het bestaan was Ajax nog flitsender in de eerste negen wedstrijden: 47 goals in het seizoen 1910-1911 en 42 stuks in de jaargang 1916-1917. Maar de 37 van nu mogen er uiteraard ook zijn. Vorig seizoen stopte de teller na de 34ste ronde al bij 55 goals.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden