Spartelvis gaat met kok en ober aan de haal dans

Amsterdam t/m 15/10; Leiden 21 en 22; Eindhoven 27; Emmen 1/11; Heerenveen 12; Zaltbommel 19; Nijmegen 25; Stadskanaal 29. Daarna elders.

Hoeveel gevaren aan die artistieke vrijbrieven kleven heeft zij ondertussen met de Duitse filmer Rosa von Praunheim en de Belgische theatermaker Jappe Claes ondervonden: experimenten met teveel pretenties en zwaarwichtigdoenerij. Dat laatste hoefde zij niet te verwachten van samenwerking met Jim van der Woude. De om zijn droge humor en absurdisme bekende theatermaker-filmspeler verrijkte het Reflex-repertoire met 'Dansende vis met rennende kok'.

Uit die titel zou je kunnen afleiden dat voor hem dansers even sierlijk, snel en stil als vissen bewegen en dat zij voor hun publieksbereiding hun choreografen-koks aan het lopen zetten. Draaide Van der Woude als hun aangewezen kok daarom de zaken om? Hij laat de dansers eerst als vissers hun hengels naar het publiek uitslaan. Vervolgens gaat één vis die aan dobbers, netten en haak is ontsnapt, in een Grieks visrestaurant met kok, ober en twee restaurant-bezoeksters aan de haal. En omdat de vis nu vooral in het oude Joegoslavië en Griekenland duur betaald wordt, speelt deze dans zich af in een land dat naar de haaien gaat, dus in folkloristisch Servisch-Macedonisch tenue.

Van der Woude, de Nederlandse Mister Bean, zocht diezelfde kwaliteiten in de dansers op. Met name Tim Calvin en Henley James bleken in hun beweging over dat vermogen van droog acteren te beschikken. In een knap getimede opening zetten zij twee goddelijke types neer: een Engelse visser op Macedonische sandalen en een Macedonische schildwacht met Engels flegma. Binnen de kortste tijd zijn hun dunne hengels flitsende degens geworden. Prachtig is ook de hen ontglippende spartelvis Dennis Sureveen. Waar wordt gehengeld, moet ook vis worden gegeten, en dat dit in troebel water niet altijd even simpel is, blijkt uit de volgende scène waarin Catherine Goss en Sigrid Thomforde zich als twee dartele dametjes in Balkan-kostuum aanmelden. Hun bediening wil niet lukken. Al het gedribbel met bloemen in vaasjes, pan en kropsla ten spijt, de vis krijgt geen boter en hupst tot slot de sirtaki à la Zorba van der Woude mee.

Een verhaaltje van niets dus, ondanks de vele politieke onderwater- prikkels. Van echt onderhoudend dansant vertoon is helaas evenmin sprake. Toch werkt het komediespelen vooral in de eerste tien minuten onweerstaanbaar op de lachlust. Maar dan wreekt zich een algemeen gebrek aan inventiviteit op choreografisch gebied. De timing verzandt en hoewel zowel de aankleding (Annemiek Langen) als de muziek (Gerard Atema) uitstekend zijn, ontspoort het absurdisme in teveel geloop als opgedraaid speelgoed. Niettemin slaagt deze aanpak er wel in om onvermoede, kostelijke kanten van met name Calvin en Henley uit de verf te laten komen.

Dat zij ook in danstechnische zin meer in huis hebben, bewees Patrizia van Roessel met haar 'Rocky Angel' op muziek van Michel Waisvisz. Zij laat drie dansers poedelnaakt aan een met klimop omrankte pergola hangen. Dat prieel waar de jeugd zo onschuldig is, moet verlaten worden. In deze omgekeerde striptease naar de status van stropdas en witte boord doorlopen de drie Adams elk hun eigen grillige volwassenwording in een ritmische rimboe. Wederom is Tim Calvin hier de grote blikvanger. Hun balletmeester, de Japanner Norio Mamiya, liet zich evenwel niet door hen, maar door de persoon van de artistiek leidster zelf inspireren, voor een solo op Debussy's Danse Sacré en Danse Profane. Gewikkeld in een deken kruipt Van Roessel langzaam uit haar schulp, waarbij zij zich van onderdanig dribbelende bes in een felle hoge sprong ontpopt tot krachtige vrouw. Mooi, maar wel erg letterlijk. Het programma wordt toepasselijk afgesloten met 'Hymne an die kleinen Freuden', inmiddels een 'klassieker' van Van Roessel. In 1990 haalde zij daarmee onverwacht hoog uit, door vier dansers en twee danseressen op 19e eeuwse salonmuziek naar de grond te laten snoekduiken. De cirkel rond het Groningse viswater is daarmee gesloten. Het visje is me wel bekomen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden