'spanning voor een grote koers is er niet meer'

interview | Fabian Cancellara (33) is bezig aan zijn laatste jaren als prof. 'Ik stop op mijn hoogtepunt.'

Het maakt niet uit welk pad Fabian Cancellara bewandelt, zijn wegen convergeren in maart en april immers altijd richting de bonkige Noord-Europese kasseien. De Tour, het WK of de Spelen zijn monumentale herinneringen. Maar dat alles verbleekt bij de wetenschap dat de 33-jarige Zwitser zijn tegenstanders nog altijd meer pijn doet op de keien dan zij hem.

Ontelbare malen is het hem gevraagd in aanloop naar de Vlaamse klassiekers, Parijs-Roubaix meegerekend. "Wat is klaar?" is zijn wedervraag. Alsof hij deze winter de ledigheid heeft omarmd. "Ik hoef van mijzelf niet te zeggen dat ik goed ben. Ik voel mij lekker en ik ben competitief."

Het vormpeil van de Zwitser is als een nauwgezet uurwerk. Ervaring, zegt hij. Een van de verworvenheden van het ouder worden. En, grosso modo, de opbrengst van voorbije wedstrijden in Katar, Oman en Italië. Daar aan de Adriatische kust ontvouwt zich aan de vooravond van een paar ongetwijfeld slopende weken voor Cancellara, een verhandeling over de klassiekers, ouderdom, ervaring en zijn drijfveren.

"Het niveau in het peloton dit jaar is enorm hoog. Ik zie meer rijders in uitstekende conditie. In mijn eerste koers, in Katar, dacht ik: 'wow, wat is dit?' In voorgaande jaren groeide je vorm naar gelang de wedstrijden. Nu lijkt iedereen op voorhand topfit. 'Froome came boom!'"

"Ik denk dat ploegen het gewicht naar de trainingskampen verleggen. Die zijn intenser geworden. Is dat goed of slecht? De vraag is of je dat niveau kunt vasthouden. Je ziet dat ook de voorbereiding verandert, nadat voeding, materiaal en training op de schop zijn gegaan."

"Deze winter heeft daaraan bijgedragen. Thuis in Zwitserland kon ik vaak genoeg zonder handschoenen trainen. Ik kan mij zelfs niet meer heugen dat het nog regende of vroor. Vorig jaar hadden we rond deze tijd sneeuw op Mallorca. Het is leuk voor ons renners, de opwarming van de aarde. Maar dit is een beetje te gek voor woorden."

"Ik ben gesteld op traditie. Voor mij hoeven er geen attracties bij. Neem de finale van Milaan-Sanremo. Een heuvel er in, er weer uit. Nu zijn weer de laatste kilometers van de Ronde van Vlaanderen aangepast. Ik ben opgehouden de parcoursen te bestuderen. Energieverspillend. Ik concentreer mij liever op mijzelf."

"Het is al gevaarlijk genoeg onderweg met alle gaten in het wegdek. Het kost kracht ongelukken te vermijden. De condities zijn, zeker in Italië, heel slecht geworden. Als half-Italiaan bloedt mijn hart. Ik begrijp dat het land er economische niet florissant voorstaat, maar dit gaat iedereen aan, niet alleen ons renners. In België weet je wat je kunt verwachten."

"Als ik rondkijk in het peloton overvalt mij soms de gedachte dat ik op leeftijd ben gekomen. Dan zie ik al die jonge gezichten. Tegelijkertijd stimuleert het. Zeker de jongeren in mijn ploeg Trek. Zij kennen geen bedenkingen of reserves. Ze gaan gewoon. De nieuwe generatie is de beste publiciteit die wij kunnen krijgen. Gelukkig zijn ze nog niet helemaal volwassen. Ik krijg niet graag een spreekwoordelijk pak rammel van ze."

"Nee, ik voel mij helemaal niet oud. Laatst had ik het erover met Paolo Bettini. Hij hing zijn fiets na twaalf jaar aan de wilgen. Ik ben ondertussen al veertien jaar actief, een eeuwigheid lijkt het. Dit worden mijn laatste jaren, dat is geen geheim. Ik wil niet zoals ploeggenoot Jens Voigt (42, red.) maar blijven doorgaan."

"De dag komt ongetwijfeld. Ik stop op mijnhoogtepunt. Ik heb een driejarig contract bij Trek, maar dat zegt niet alles. Het leven kan in de tussentijd heel anders lopen dan voorzien. Als het zover is, wil ik de wielersport terugbetalen. Hoe, dat zie ik dan wel."

"Ik rijd een tijdrit omdat ik weet hoe het moet. De passie is er echter niet meer. Ik heb op dit onderdeel alles gewonnen, in de Tour, op het WK, de Olympische Spelen. Ik schaam me er niet voor om het te zeggen maar winnen op dit onderdeel schenkt me geen voldoening meer. Niet zoals een klassieker dat kan."

"Terugkijkend op mijn carrière weet ik dat ik mijn talenten ten volle heb benut. Slecht heb ik het zeker niet gedaan. Ik herinner mij mijn eerste grote gewonnen klassiekers. Hoe ik in de wolken vertoefde. En daarna weer met beide benen op de grond belandde. Mijn beleving is nu anders. Er rusten verwachtingen op mijn schouders. Daar werkte ik trouwens zelf aan mee."

"De spanning van toen ik 25 was, is er niet meer voor een grote wedstrijd. Aan het einde van de dag blijft het je werk. De races blijven hetzelfde: iedereen wil winnen. Ik geniet echt wel hoor, begrijp mij goed. Als Tom Boonen zegt dat de laatste koersuren in Vlaanderen zich met niets laten vergelijken, heeft hij gelijk. De opwinding laat zich niet in geld uitdrukken."

Sagan kan zich optrekken aan statistieken
De aanstaande winnaar van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix presenteerde zich alvast gisteren in Harelbeke. Dat is als je de statistieken van de E3 Prijs en Vlaanderen erop naslaat. Fabian Cancellara deed de dubbel vorig jaar. Net als eerder in 2010. De Belg Tom Boonen flikte het drie maal: in 2005, 2006 en 2012.

Harelbeke staat niet voor niets te boek als de 'kleine Ronde'. Sprekende cijfers derhalve waaraan Peter Sagan zich na gisteren kan optrekken. De Slowaak, vorig jaar goed voor een tweede plek in Harelbeke alsook in Vlaanderen, zint op het hoogst haalbare volgende week op het podium in Oudenaarde. Het zou de definitieve inlossing zijn van de jonge belofte die Sagan is; 24 is de kopman van het Italiaanse Cannondale pas. Onverslaanbaar in de korte etappekoersen. Nu dus ook, zo lijkt het, klaar om de echte klassiekers te beslechten.

Daarvoor zal hij moeten afrekenen, ook morgen in de semiklassieker Gent-Wevelgem, met Fabian Cancellara. De Zwitser maakte naast de jongeling de meeste indruk in de E3 Prijs. Cancellara demonstreerde niets aan kracht te hebben ingeleverd deze winter. Na een grote valpartij in aanloop naar de Paterberg liep hij zijn achterstand op onder meer Boonen in. Sagan en Niki Terpstra wilden echter niet op het Zwitserse gevaar wachten. Samen met Terpstra's ploeggenoot Stijn Vandenbergh en de Brit Geraint Thomas stevenden ze op Harelbeke af. Daar pareerde Sagan iedere uitval van de twee Quick Step-renners. Cancellara werd negende.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden