Spakenburg 'vergeet' te scoren

SPAKENBURG - Weerzinwekkend hard voetbal. Onder die kop vatte Trouw op 26 februari 1990 een ontmoeting tussen IJsselmeervogels en Spakenburg samen. Zaterdag vervolgden de clubs uit het IJsselmeerdorp hun derbyreeks. Het werd een beschaafde partij, door de 'Vogels' met 1-0 gewonnen.

Van in- en in-gemeen naar in- en in-keurig. In 1990 kwamen de verzorgers handen tekort om getroffen spelers weer op te lappen. Deze reis moest alleen de waterdrager van IJsselmeervogels een keer in aktie komen. Gerard van der Nooy kreeg in de slotminuut een elleboog tegen zijn oog gedrukt en verliet groggy het veld. Een kwartier later liep hij trouwens weer vrolijk mee in de polonaise door de catacomben.

IJsselmeervogels had van de twee Spakenburgse clubs er het meest belang bij dat het onderonsje zonder wanklank zou verlopen. Geweld binnen de lijnen waait maar al te makkelijk naar de tribune en excessen met supporters die elkaar of de scheidsrechter te lijf gaan, kunnen de Vogels zich niet meer permitteren. Met een serie kwalijke incidenten in de afgelopen jaren heeft de vereniging zich naar de rand van een steile helling gemanoeuvreerd. Bij de eerste de beste misstap geeft de KNVB het beslissende duwtje naar de tweede klasse, zo vreest men. "Er tikt een tijdbom achter onze rug" , schetst voorzitter Karel Huijgen de situatie. "Ik ben daarom blij dat alles gelopen is zoals het gelopen is. Dit was voor ons een test-case."

Als het aan bondsbestuurder Daan Schotting ligt, staat ieder seizoen de 'wedstrijd van het jaar' op het programma. "Voor mijn tijd bij de KNVB, was dit duel niet mogelijk. Ik heb het in feite weer ingevoerd. Dit moet kunnen. Ik vergelijk het altijd maar met de strijd om het landskampioenschap. Een aantal jaren terug is er sprake van geweest dat maar op te heffen. Omdat er toen een reeks van excessen plaatsvond. Dat hebben we toen niet gedaan. We hebben tegen de amateurclubs gezegd, dat kampioenschap is er voor jullie, neem jullie verantwoordelijkheid om het goed te laten verlopen. Sindsdien is er niets ernstigs meer gebeurd."

Anders gezegd, clubs moeten worden heropgevoed, die op hun beurt de leden heropvoeden. Trainers spelen daarin een rol. Opvallend was dat de verliezende Henny Lee zijn ploeg niet het verwijt maakte van een te zacht optreden. Hij concludeerde dat Spakenburg had vergeten te scoren in de sterke beginfase en later in de jacht op de gelijkmaker dat kleine beetje geluk had gemist. Tot slot liet Lee weten dat hij zijn met stomheid geslagen spelers op het hart gedrukt had om de dreun te relativeren. Piet Hamberg doceerde na Lee dat zijn elftal zich niet door emoties had laten leiden, maar puur vanuit de taakstelling had gevoetbald. "Met een goede uitvoering en een grote inzet verdien je altijd een zeven en kun je bijna niet verliezen" , klonk het makkelijk praten als je aan de voordelige kant van de score zit.

Doordat elke acteur zich onthield van onoirbare praktijken, moesten de voetballende capaciteiten het spektakel bieden. In die zin kwam de neutrale toeschouwer onder het 4000-koppige publiek er bekaaid af. Momenten met aardige combinaties werden afgewisseld door periodes met snel en knullig balverlies. De voortreffelijk leidende scheidsrechter Essed zag het allemaal kalmpjes aan. Met gele kaarten voor opzettelijk hands, aanmerkingen op de leiding en het weggooien van de bal handhaafde hij zijn gezag. De tweede helft oogde iets aantrekkelijker dan de eerste. Dat kwam omdat Spakenburg in de achtervolging moest na de treffer van solist Enrico Small. De ruimte die IJsselmeervogels daardoor kreeg, leverde wel een reeks doelrijpe kansen op, maar Pieter Veerman en Small verzuimden de marge op te voeren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden