Spaghettivreter

Duitsers hebben geen gevoel voor humor.

Dat is impliciet al de derde belediging die de spaghettivreter, de brylcrèmesmeerder, het moederskindje annex macho-mannetje Silvio Berlusconi heeft losgelaten aan het adres van bondskanselier Schröder en diens landgenoten in Oost und West. Berlusconi is amper een week de schijnbaas van Europa en nu al weten we dat zijn termijn in het teken zal staan van de onderlinge Europese vooroordelen. De wijze waarop hij het onderwerp aan de orde heeft gesteld, doet vermoeden dat hij deze verschillen juist scherper wil benadrukken: eenheid in diversiteit. Daar valt best wat voor te zeggen. Want we kunnen wel doen alsof we aan de vooravond staan van één groot Europa, één baas, één songfestival, dat betekent niet meteen dat we onze eigen complete voorraad met moppen over de bewoners langs dat slechte stuk weg tussen Nederland en Frankrijk ook maar meteen in de Schelde moeten gooien. Dat Frankrijk is trouwens een prachtig land, er zouden alleen niet overal van die vervelende, arrogante Fransozen moeten wonen. Net zoals ik er aan blijf hechten om eens per jaar in oostelijke richting te roepen: 'Mijn fiets terug!' En willen wij de grootste liefhebbers en onderhouders van de onderbroekenlol er op termijn eigenlijk wel volwaardig bij hebben in Europa?

Als het over de buren gaat hebben ze in elk Europees land zo hun vaste diskwalificaties, clichés en stereotypen bij de hand, culminerend in overal dezelfde moppen. Spanjaarden zijn ten opzichte van Frankrijk wat de Vlamingen voor ons zijn, Walen bestaan bij ons niet. Oostenrijkers die van Zwitserland. Polen die van Duitsland. Onderzoek leert trouwens dat de Duitsers zich in de internationale anekdotiek bijna exclusief op Polen richten. Waar wij heel Europa bij halen, doen zij het met één land. Dat zal met de Tweede Wereldoorlog te maken hebben. Duitsers hadden wel een vermoeden wat er elders over hun werd gezegd, en dus namen ze genoegen met de Polen, die mochten niks terugzeggen en er zat toch een muur tussen. Onder Berlusconi zullen we onze verschillen weer leren kennen en benadrukken. Dat zal soms pijn doen. Dan zijn wij weer dat land zonder eigen keuken, van zuinige kooplieden, dominees en Balkenende.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden