Soundtrack van een laatste dag

Barend Fransen werkt aan een boek over zijn overleden vriend Guus van Hove. De soundtrack is er vast. Loungeband Gare du Nord is weer bij elkaar, en brengt op 'Stronger!' een muzikale interpretatie van de laatste dag van het leven van de directeur van poppodium 013.

Op 22 augustus 2001 stapt uitgever Guus van Hove het kantoor en het leven van Barend Fransen binnen. Van Hove heeft de nieuwe editie van zijn muziekblad Oor onder de arm, met daarbij de 'Oorgasm', het verzamelschijfje met nieuwe muziek dat eens in de zoveel tijd bij het tijdschrift zat. Vooral het eerste nummer van dat cd'tje móet Fransen horen, destijds directeur van muziekketen Van Leest. De single van een nieuw bandje: loungeduo Gare du Nord.

Het was de tijd van Moby, Air, triphop, lounge. Dit kon wel eens the next best thing zijn, maar niemand wist wie die lui van Gare du Nord waren. Ook Van Hove niet. Barend Fransen wel: hijzelf. Samen met muzikale kompaan Ferdi Lancee. Veel later biechtte Fransen het op aan Van Hove, tijdens één van de regelmatige gemoedelijke lunches die de twee mannen jaren na die eerste ontmoeting zouden hebben.

Op 22 augustus 2011 werd het lichaam van Van Hove gevonden in de woestijn. Anderhalve kilometer van dat van zijn vriendin, met wie hij een rondreis in de Verenigde Staten maakte. Hun huurauto was vast komen te zitten in het mulle zand van het Joshua Tree National Park, waar het kwik regelmatig boven de 40 graden komt. De meegenomen flesjes water waren allemaal leeg.

Inmiddels was Van Hove directeur van het Tilburgse poppodium 013. Zijn dood haalde de kranten. En met het beeld in de media kon Fransen nooit vrede krijgen. Alleen al het feit dat zijn vriend spontaan met een ongeschikte auto de woestijn in zou zijn gereden. "Zo'n stomme impulsieve actie past zó niet bij Guus. Er moet meer aan de hand zijn geweest." Wat? Giswerk. En dat werkt Fransen (56) uit in een boek, in romanvorm, een verslag van hun tienjarige vriendschap.

Dat boek moet volgend jaar verschijnen, maar de soundtrack is er nu al. Gare du Nord, inmiddels toe aan hun derde incarnatie, kwam onlangs met nieuwe plaat 'Stronger!'.

Wat begon als anoniem producersduo, kon zich na het aanvankelijke succes niet langer verschuilen. Het studioproject Gare du Nord werd een veelkoppige liveband. De band ging touren, kreeg er met zangeres Dorono Alberti een gezicht bij, en behaalde op hun hoogtepunt dubbelplatinum voor 'Sex 'n Jazz' in 2007. Totdat Ferdi Lancee er twee jaar terug wegens uiteenlopende redenen mee ophield.

Maar Fransen zelf wilde doorgaan. De saxofonist is geen muzikant pur sang, er was een tijd dat hij de optredens van zijn eigen band vanuit de zaal volgde. Hij is naast tekstschrijver en producer vooral de man van ideeën, ook nu weer.

"Ik wilde nog een plaat maken, maar dan eentje in de klassieke zin van het woord, met twee kanten. Op kant-A vijf, zes radionummers, op kant-B één grote uitgesponnen suite, zoals ze dat vroeger deden." In de broers Aron en Lennaart Raams vond hij nieuwe muzikale sparringpartners. Die vonden zo'n halve conceptplaat leuk en aardig, maar er moest dan wel een verhaal bij zitten. Nou, Fransen had wel een verhaal. Over zijn vriend Guus van Hove.

"Nou ja, vriend... daarvoor verschilden we te veel van elkaar. Maar: je eigen mening ken je. Door Guus heb ik mezelf beter leren kennen. En er waren opvallende parallellen in onze levens. Ik ben na Van Leest ook een muziekblad gaan uitgeven, Aloha. Guus is op een gegeven moment als uitgever gestopt, en heeft zich als directeur bij poppodium 013 in het diepe gestort. Ik zelf heb ook een soortgelijke keuze moeten maken. Tussen een veilige, goede baan en de muziek. Zo rond je 45ste kom je op een moment in je leven... de keuze was niet moeilijk."

Fransen offerde wel het een en ander op voor dat 'voor de muziek' gaan. Zijn woonboerderij in België. Zijn huwelijk. "Ik heb in auto's moeten slapen, omdat ik nergens terechtkon." Maar het was het waard. En dat het dat waard zou zijn, leerde hij van Guus van Hove, die hem, tijdens die vele lunches, hielp met het doorhakken van die knoop.

'Stronger!' klinkt akoestischer

Gare du Nord is na vier jaar terug met 'Stronger!', geschreven door Barend Fransen en de broers Aron en Lennaart Raams. Met op de eerste helft makkelijk te verteren loungejazz, waarmee Gare du Nord bekend werd. Wel klinkt het geheel akoestischer, de elektronische loungerandjes zijn eraf gesnoeid. Deze derde incarnatie van de band van Fransen klinkt meer dan ooit op plaat als liveband.

De B-helft van het album wordt helemaal in beslag genomen door de 'Suite La Dolce Vita', meanderend tussen ambient, jazz en pop. Aan het begin ervan hoor je de vliegveldgeluiden, dan komen er huilende gitaren opzetten. Een van de stukken heeft de titel 'A Different Grain of Sand'. Het is een muzikale interpretatie van de laatste dag in het leven van Guus van Hove. Behoorlijk in mineur dus, weinig subtiel, flink droevig, je weet hoe de reis gaat eindigen. Veel klinkt filmisch, inderdaad als een soundtrack, voor bij dat boek dat Fransen nog in de steigers heeft staan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden