Solliciteren kan ook leuk zijn

Bij gebrek aan werk schreef Kees Cohen een boek over solliciteren voor 40-plussers met internet-angst. "Het internet kan echt een jungle zijn."

Bedenk wat een recruiter van u op internet mag vinden: houd zakelijk en privé gescheiden.

Neem rustig de tijd om een profiel aan te maken. Denk na over uw profielfoto en zorg dat uw functienaam de lading dekt van wat u werkelijk doet.

Nodig de juiste mensen op LinkedIn uit voor uw netwerk; neem niet lukraak iedereen op in uw netwerk. Basisregel is dat u de persoon minstens één keer goed gesproken hebt.

Zoek bij 'search updates' op de functie die u ambieert. Hier ziet u alle updates die betrekking hebben op de functie. Deze zijn van andere werkzoekenden, maar ook recruiters zoeken op deze manier kandidaten.

Zoek op Twitter op #vacature of #banen. Dit levert u al snel een aantal bruikbare verwijzingen op.

Tips van de personeelsadviseur

'Ik heb dit boekje eigenlijk geschreven om mijzelf bezig te houden", vertelt personeelsadviseur en jobcoach Kees Cohen (46). Omdat nieuwe opdrachten uitbleven, schreef hij het afgelopen jaar 'Hedendaags solliciteren', een handboek, speciaal voor 40-plussers, over hoe je goed solliciteert. "Natuurlijk weet ik dat er op dat gebied al heel veel is", zegt hij nuchter. Google 'solliciteren' en er verschijnen bijna een half miljoen hits. Maar Cohen miste hét boekje dat laat zien dat solliciteren ook heel leuk kan zijn.

"Ik had mij op LinkedIn aangemeld bij een groep voor werkzoekende 40- plussers, en dan zie je dat er zo veel geklaagd wordt als het gaat om vacatures en solliciteren", zegt hij. Internet noemt hij een groot 'sollicitatie-obstakel'. "Mijn ervaring is dat al die verschillende sites heel onzeker kunnen maken. Het is soms echt een jungle: je hebt geen idee waar je moet beginnen en of het zin heeft."

Daar wilde Cohen wat aan doen. De sollicitant moet zelfvertrouwen en plezier bij het solliciteren krijgen. De zakelijke netwerksite LinkedIn is hét voorbeeld van een site die de afgelopen jaren een bepaalde status heeft gekregen: je moet er een profiel hebben, anders maak je geen kans op de arbeidsmarkt, is de gedachte.

Cohen schudt zijn hoofd: "Het hoeft allemaal niet zo geavanceerd of uitgebreid. Het gaat vooral om het juiste gebruik; natuurlijk is het goed wanneer je te vinden bent, maar gooi niet alles lukraak op je persoonlijke pagina. 'Zoek het zelf maar uit', zo kan dat overkomen op de recruiter."

"Mijn advies? Zet bijvoorbeeld boven je CV één zinnetje waaruit in een oogopslag duidelijk is waar jij goed in bent, in welke sector je zit en bijvoorbeeld welke programma's je kunt bedienen."

Daarbij: als je liever bij dat kleine administratiekantoor werkt, is LinkedIn niet perse een must. Het zijn volgens de personeelsadviseur vooral de grote bedrijven die actief werven op dit soort sites.

Anita Dominguez (37) was de afgelopen anderhalf jaar werkloos. Internet was voor de van oorsprong antropologe-op-zoek-naar-een-'regelbaan' vooral een frustrerende valkuil. "Je staat op, je ontbijt en dan begint je dag achter de computer: je bekijkt de vacatures, je kijkt naar de bedrijven die je interessant vindt en je klikt door naar de organisaties waar ze mee samen werken. Voor je het weet, ben je een hele dag aan het zoeken en zie je door de bomen het bos niet meer."

Ze zette haar CV op sites als Monsterboard en Intermediair, stuurde open sollicitaties en ze las iedere keer weer tien nieuwe digitale tips om te solliciteren. Dominguez: "Maar als je voor de zoveelste keer het standaard mailtje krijgt met de boodschap: 'U past niet in het profiel', verlies je de moed. Het hele sollicitatieproces verandert in een constant gevecht om je eigenwaarde te behouden. Ik was op een gegeven moment zelfs in staat om voor een callcenter te gaan werken, iets waarvan ik mij altijd had voorgenomen: dat nooit.'

In een jaar tijd solliciteerde Dominguez op zestig verschillende functies. Slechts vier keer werd ze uitgenodigd voor een gesprek. "Na verloop van tijd was ik alleen nog maar bezig met het veranderen van woordjes. Je voelt gewoon dat je weer niet wordt uitgenodigd. Ik weet, het wordt op dat moment een soort selffullfilling prophecy."

Wanneer wordt solliciteren eigenlijk leuk? Cohen: "Als je wordt ontslagen is het natuurlijk helemaal niet leuk, maar je kan het ook zien als een nieuwe start. Je wordt gedwongen jezelf opnieuw uit te vinden, stil te staan bij wat je zelf eigenlijk wil. Als je ontdekt welke kant je op wilt en je bent daar zelfverzekerd over, straal je dat ook uit naar potentiële werkgevers. Dan kan solliciteren heel leuk zijn."

Zelf weet de personeelsadviseur als geen ander hoe belangrijk het is te kiezen voor een passende functie. Hij begon zijn carrière in de keuken van een verzorgingstehuis. Hij stapte over naar de horeca en werd kok in verscheidene restaurants. Na een aantal jaar werd hij chef-kok van een groot restaurant: dertig man personeel stuurde hij aan. Al snel ging het niet meer om het koken, maar vooral om het leidinggeven aan zijn personeel. Hij maakte de roosters en voerde evaluatiegesprekken. Cohen vond het allemaal zoveel interessanter dan het horecaleven dat hij besloot zich om te scholen tot personeelsadviseur.

Belangrijk is, gaat Cohen verder, dat je de vacature van je interesse met aandacht leest. "Gooi niet meteen dertig e-mails de deur uit. Dat is schieten met hagel. Maar kijk rustig of de functie bij jou past en verdiep je in het bedrijf. Bel vervolgens en probeer iemand te spreken te krijgen van de selectiecommissie. Vaak is dan meteen duidelijk wie ze zoeken en of jij daarvoor in aanmerking komt."

Marketingmanager Raoul Pengel (43) had veel aan de tips van Kees Cohen. Hij nam afgelopen zomer ontslag omdat hij het gevoel had dat hij niet verder kon groeien in zijn functie. Ruim vier maanden zocht hij via werving- en selectiebureaus naar zijn ideale baan. Die vond hij uiteindelijk bij een grote uitgeverij.

Pengel: "Ik heb inmiddels een baan, dus uit mijn mond klinkt het misschien makkelijk, maar ik ben ervan overtuigd dat als je onzeker bent, dat ook zijn weerslag heeft op een gesprek. Geef jezelf dus gewoon iedere keer weer die positieve peptalk."

En schuw internet zeker niet, vindt Pengel. "In eerste instantie ga je als je een baan zoekt kijken in je kennissenkring en je netwerk, maar als daar niets voor handen is, richt je dan serieus op netwerksites en vacaturesites met jobalerts." Zo werd Pengel benaderd door een werving- en selectiebureau dat zijn CV eerder voorbij had zien komen.

Ook Anita Dominguez ziet het inmiddels weer wat zonniger in. Net op het moment dat ze ten einde raad een callcenter wilde binnen stappen, kreeg ze via via de vraag of ze freelance een productieklus wilde doen voor een film. Vanaf dat moment besloot ze: ik schrijf voortaan mijn eigen rekeningen en ik word freelancer.

Dominguez: "Het gaat nu best redelijk. Maar het zijn voor mij vooral de contacten die ik al had, die mij verder helpen. Pas zat ik bij de kapper, kwam er iemand binnen van een stichting waar ik ooit voor werkte. Hij zei: 'Link me even op Facebook, misschien heb ik wel wat voor je.'

Het 'Handboek hedendaags solliciteren' ligt vanaf deze week in de winkel en is ook te bestellen op de website www.kc-loopbaanadvies.nl

Eind oktober 2011 stonden er bij het UWV Werkbedrijf 455.000 mensen ingeschreven. Op dit moment zijn de zorg en de uitzendsector 'sectoren met perspectief'. Vooral de uitzendsector biedt kansen: van alle werkzoekenden die in 2010 een baan vonden, vond 31 procent dat in de uitzendsector. Leeftijd is bij het vinden van werk een belangrijke factor, aldus het UWV. Gemiddeld zochten werkzoekenden in 2010 negen maanden voor zij een baan vonden, voor 55 plussers is die periode twee keer zo lang.

De arbeidsmarkt

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden