Solide boegbeeld van het Nationale Ballet. van het Nationale Ballet.

Soliste Yumiko Takeshima van Het Nationale Ballet komt pas tot haar recht als ze het podium mag bedwingen. Dan krijgt ze vleugels en stijgt ze boven zichzelf uit. „Alsof ik er zelf niet meer ben, mijn lichaam voorbij.”

Een geluk dat toenmalig artistiek directeur Wayne Eagling haar in Parijs zag optreden en haar daarop engageerde; de kilheid van een auditie zou Takeshima nooit de baan hebben opgeleverd, denkt zij zelf. Op haar vierde jaar begonnen, blijft dans haar nog steeds voeden; elke dag ontdekt ze weer nieuwe facetten. „Dansen gaat in de loop der jaren steeds minder over mijzelf, hoe het er van buiten uitziet. Ik ben veel meer geïnteresseerd in dat wat je op mensen kunt overbrengen. Ik laat mezelf meer en meer los.”

In haar dans lijkt het inderdaad of Yumiko Takeshima (uit Asahikawa, Japan) van de grond komt. Haar solide technische beheersing, haar tomeloze energie en haar karakteristieke puntigheid: in 1993 trad ze door Eagling aan in het corps van Het Nationale Ballet en doorliep een voorbeeldige carrière. Sinds 2001 is Takeshima eerste soliste en een van de boegbeelden van het Amsterdamse gezelschap.

Ze is van alle dansmarkten thuis, of het nou een tot in het uiterste opgerekte choreografie is van William Forsythe of een romantisch sprookjesballet als ’Notenkraker & Muizenkoning’ waar ze vanavond de première in de rol van het meisje Clara danst. „Dat maakt Het Nationale Ballet voor mij een perfect gezelschap, die combinatie van klassiek en hedendaags. Alle stijlen en technieken waarmee ik bij het gezelschap in aanraking ben gekomen hebben elkaar bevrucht en zich in mijn lichaam verstrengeld. Ik zou het een niet meer zonder het ander kunnen doen. Bij weinig andere gezelschappen zou ik deze ontwikkeling hebben kunnen doormaken.”

Toch bracht de danshonger haar voor even naar het Ballet van de Semperopera in Dresden waar ze dit seizoen een buitengewoon verlof doorbrengt. „Na dertien jaar HNB lonkte de uitdaging van het nieuwe: inspiratie van nieuwe collega’s, een ander repertoire. Zo heb ik in Dresden de gelegenheid gekregen Jirí Kyliáns ’Petite Mort’ te dansen, zijn stijl en expressie waren een totaal nieuwe ervaring voor mij. Een verse bron om kracht uit te putten. Als danser raak je nooit uitgeleerd.”

Maar om de banden met Het Nationale Ballet te onderhouden is Takeshima voor ’Notenkraker & Muizenkoning’ weer even teruggekeerd naar het vertrouwde nest. „Ik hou veel van dit gezelschap. Om dan voor lange tijd weg te gaan en niet even terug te kunnen zijn, zou te veel pijn doen.”

Ook al heeft Takeshima Clara in de ’Notenkraker’ al ’ontelbare’ malen gedanst, ze blijft zich verbazen hoe een ballet zo in haar lijf kan gaan zitten. „Toen ik verleden week uit Dresden terugkwam voor de repetities, hoefde ik nergens over na te denken, het ballet zat nog steeds als gegoten. ’Notenkraker’ is in de loop der jaren een deel van mij geworden, zoals een arm of een been. Griezelig eigenlijk, als je er zo over nadenkt!”

De betoverende versie van Wayne Eagling en Toer van Schaik van Tsjaikovski’s sprookjesballet, oorspronkelijk in een choreografie van Lev Ivanov naar een libretto van Marius Petipa (1892), is een danstechnische titanenklus. Takeshima: „Als Clara ben je bijna constant op toneel en dans je onafgebroken op de toppen van je kunnen. Clara viert feest, maakt een sprookjesachtige reis en vindt haar prins. Dus moet je als Clara uitstralen dat je het geweldig hebt. Maar als vertolker wil je eigenlijk het liefste sterven.”

Vooral de grand pas de deux die de droomreis van Clara en haar prins beëindigt, is berucht. Het vereist, buiten een perfecte academische beheersing, een uitstekend gevoel voor timing en muzikaliteit. „Daarom heb ik zo geboft met mijn danspartner Cédric Ygnace die de rol van prins danst. Wij dansen al zo lang samen, het is alsof we door dezelfde mond ademen. Ik vind ons het ideale danskoppel. Cédric is erg muzikaal en virtuoos in zijn timing, als partner kan ik altijd van hem op aan.”

Afgezien van de technische ’buitenkant’ die zij in haar carrière meer en meer weet los te laten, waarin weet Takeshima als Clara boven zichzelf uit te stijgen? „Voor de rol van Clara moet je als danseres een beetje kind zijn gebleven, in contact staan met de dromen die je toen had. Ik vind het een belevenis om voor ’Notenkraker’ mijn onschuldige jeugdige ’ik’ te moeten reproduceren. ’Gelukkig’, denk ik dan als het lukt, ’dat kind is er nog’. Zo blijf ik motieven vinden om verder te gaan.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden