Society op Huis Doorn

Als peuter moest ze hier voor het laatst zijn geweest, goed een jaar oud, in 1939. Ze kon net lopen. Met haar ouders bezocht ze de verbannen, oude keizer, haar verre familielid Wilhelm II, drager van het Grootkruis in de Huisorde van Oranje, hem verleend door haar grootmoeder koningin Wilhelmina.

Beatrix, inmiddels Prinses der Nederlanden, reed gisteren, zo'n 75 jaar later, opnieuw dat landgoed op in Doorn.

De keizer was er nog, in zijn mausoleum.

Vanuit haar Volvo-limousine kon ze het huis zien liggen, maar ze zou het niet betreden. Ze passeerde het witte borstbeeld van Wilhelm en stopte in de buurt van diens garage. Daar stapte ze uit, achter haar een groep mensen in historische kledij van rond de Eerste Wereldoorlog. Downton Abbey. Een klein lazaret van tenten. Uniformen ook. Pickelhauben. De dragers spraken Duits.

In de tuin van Onkel Willy. De garage was verbouwd. Weliswaar was de keizers originele Mercedes Benz Nurburg uit 1933 uit de collectie van een verzamelaar even teruggekeerd, maar die stond geparkeerd in de nieuwe glazen kas naast de garage. De garage zelf bood ruimte aan de permanente tentoonstelling 'Tusschen twee vuren', gewijd aan het neutrale Nederland tijdens de oorlogsjaren van '14-'18.

De prinses ging de opening verrichten, door een doek open te trekken met daarop, groot geprint, een foto van haar grootmoeder die gemobiliseerde troepen inspecteert, troepen die nooit in actie zouden komen.

Honderden mensen waren verzameld, Kamerleden, provinciale en regionale bestuurders, ambassadeurs van diverse landen, wetenschappers, media, genodigden in pak en pumps, een waar society event op een landgoed dat nog geen twee jaar geleden op sterven na dood was.

Eigenlijk schiep de gebeurtenis waarvan dit landgoed met zijn keizerlijke collectie het erfstuk was - de Eerste Wereldoorlog - ook de kans op redding, dankzij de honderdjarige herdenking. Nederland moest een centrale plaats krijgen voor aandacht voor die oorlog, waarvan het front aan ons voorbij ging, maar niet de gevolgen. De vluchtelingen, de geïnterneerden (van wie de keizer de meest prominente was), de economische neergang, de gesmoorde revolutie van Troelstra, dat alles kon nu hier overwogen worden en bezien, nadat een aangenomen motie in de Kamer (van D66 Kamerlid Vera Bergkamp) het zieltogende Huis Doorn daarvoor als de meest geschikte plaats had aangewezen.

De kleine staf van Huis Doorn kwam met een plan, de fondsen stroomden toe en ook de vrijwilligers, op wie alles leek te draaien. Directeur Herman Sietsma bedankte ze royaal in zijn welkomstwoord, deze 172 mensen, die dit erfgoed het leven hielden met weinig anders dan liefde voor dit tragische stuk geschiedenis, dat in november 1918 via het Limburgse Eijsden ons land binnensloop.

Nu keuvelde het weer in het park, op de lanen. Er stapte hinnikend een warhorse rond van Joop van den Ende. En iets verderop lag Wilhelm in zijn kist, onder de adelaar van de Hohenzollerns, kransen en bruin geworden bloemstukken van zijn voeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden