Socialisten willen ook in herberg Macron

Frankrijk | Oud-premier Manuel Valls kiest voor Emmanuel Macron. Van zijn eigen socialistische partij blijft weinig over.

Nog voor de presidentsverkiezingen op 27 april en 7 mei lijdt de Parti Socialiste (PS) op spectaculaire wijze schipbreuk. Kapitein Benoît Hamon moet toezien hoe de ene na de andere kameraad naar het kamp van Macron vlucht. De leider van de partij En Marche! - niet links, niet rechts - maakt immers de meeste kans om president te worden.


Sommige socialisten verhullen nauwelijks dat ze op deze manier hun zetel in het parlement proberen te redden, anderen voeren zwaarwegende politieke redenen aan voor hun vertrek. Volgens Manuel Valls is zelfs niets minder dan het landsbelang in het geding.


Na zijn verlies bij de voorverkiezingen in januari heeft Valls zich gecommitteerd aan Hamon. Maar Hamon vertegenwoordigt een lijn die lichtjaren verwijderd is van de zijne: Valls is een realo, Hamon vertegenwoordigt de idealistisch-linkse vleugel van de PS die hem het regeren vrijwel onmogelijk heeft gemaakt.


Nu de kiezers naar Macron lopen en Hamon in de peilingen is gedaald naar een vijfde positie, plaatst Valls op zijn beurt een dolk in de rug van Hamon. Alleen Macron, zo zei hij gisteren, kan Marine Le Pen nog uit het Elysée houden. Want de kandidaat van rechts, François Fillon, is de aansluiting met de koplopers Macron en Le Pen door zijn affaires kwijtgeraakt.


Macron reageert zuinig op de steun van Valls, die de hele dag verwensingen van PS'ers naar zijn hoofd kreeg. Hij heeft geen plaats voor hem in zijn regering, zelfs geen stoel in de Assemblée Nationale. 'Ik wil nieuwe gezichten en een breuk met oude gewoonten.'

Zwakte

Dat klinkt beslist, maar het kan de zwakte van Macron, tot drie jaar geleden nog volslagen onbekend, niet verhullen. Want Macron heeft nog lang niet genoeg nieuwe gezichten. Een partij vanuit het niets uit de grond stampen, 577 serieuze kandidaten vinden voor de parlementsverkiezingen in juni, dat is geen sinecure. Volgens velen is het zelf onmogelijk.


Macron zal later waarschijnlijk toch een beroep op een zwaargewicht als Valls moeten doen, maar voorlopig moet hij afstand houden van de man die net als hij afkomstig is uit de school van de sociaal-liberalen. Valls is immers zwaar besmet met de afgelopen vijf jaar, met het impopulaire beleid van president François Hollande. Een kandidaat die zoals Macron 'een radicale breuk met alle oude vormen en gedachten' belooft, kan niet aankomen met Valls of andere routiniers.


En Marche! wordt in de Franse media vergeleken met een 'Spaanse herberg', een hotel waar je mensen van de meest uiteenlopende pluimage tegenkomt. De zeer liberale ex-minister Alain Madelin is er aangeschoven en ook de oude communistische leider Robert Hue vond onderdak bij Macron.

Ik hou van jullie!

Macron is op een D66-achtige manier niet links en niet rechts en dat dwingt hem tot een hachelijk evenwichtsnummer: hij moet geen stemmen van rechtse kiezers verliezen en tegelijk linkse kiezers binnenboord houden. Als om dit te benadrukken sluit hij zijn optredens vaak af met de uitroep: 'Ik hou van jullie!'


Het is wennen voor Frankrijk en de scepsis over het positivisme van 'onze nationale Peter Pan' of 'deze tv-dominee' is aanzienlijk. Macron is volgens sommige van zijn critici zelfs allergisch voor keuzes. "In zijn wereld is er geen tegenstelling tussen de uberisering van de economie en meer sociale bescherming, tussen werkgevers en werknemers, tussen burkini en topless", zo schrijft de essayist Pacal Bruckner. "Maar op een gegeven moment zal hij moeten kiezen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden