Snuffie jat ouderliefde

Op de bazaar of gewoon op straat kun je regelmatig kooplui aantreffen die roze, blauw en paars geverfde kuikens aanbieden, uiteraard op elkaar gepropt in een veel te kleine doos. Niemand die zich eraan stoort.

Een dier dat daarentegen wel voor veel controverse zorgt in Iran, is de hond. Die duiken steeds vaker op in het straatbeeld. Vooral de zogenoemde toy-hond is favoriet, te herkennen aan haar bestrikte kopje, dat uit het raampje van een luxe auto of een dure damestas steekt.

Vaak kopen Iraniërs zo'n hondje in een opwelling voor iemands verjaardag of voor een andere feestdag. Niet belast met enige dierenkennis of verantwoordelijkheidszin wordt het dier weer aan iemand anders doorgegeven wanneer het besef komt dat honden niet zindelijk ter wereld komen.

Maar als je het op kunt brengen om voor de viervoeter te zorgen, dan houd je hem. Het is immers een statussymbool. Iedereen ziet dat je geld hebt om voor het dier te zorgen en bovendien ben je modern bezig, want hebben in Amerika en Europa ook niet vrijwel alle mensen een hond?

Zelfs in Teheran bestaan Amerikaans aandoende activiteiten voor Snuffie. Zo bieden sommige dierenklinieken de mogelijkheid om je hond naar een hondenspeelzaal met ballenbak te brengen, terwijl jij je boodschappen doet.

De autoriteiten zien hondenbezit als een vorm van westerse decadentie. Net als de Simpsons, satellietschotels, Barbie en uitdagende kleding.

De Iraanse schrijver Jalal Al-e-Ahmad, een fervent criticus van de sjah, omschreef het in de jaren zestig van de vorige eeuw al als een heuse aandoening, die verwestering, en noemde het qarbzadeki. Een ziekte die de pest en cholera doet verbleken en waarvoor tot nu toe geen vaccin bestaat.

Regelmatig verbiedt de Iraanse regering het om in het openbaar je hond uit te laten. Wie dit dan toch doet, riskeert niet alleen een fikse boete, maar ook inbeslagname van zijn hond.

Toch geldt dit verbod niet altijd, zo lijkt het. Soms kun je je hond gerust uitlaten op straat, zonder dat de politie er iets van zegt. Een vriendin van mij woont bijvoorbeeld in de wijk Ekbatan. Daar barst het op straat van de honden in het gezelschap van hun trotse baasjes.

Maar op een ander moment is uitlaten weer riskant. Dit hangt samen met het politieke klimaat en met de vraag of een belangrijke geestelijke er recentelijk een uitspraak over heeft gedaan.

Zoals de Iraanse ayatollah Nasser Makaram Shirazi. Die vaardigde in 2010 al een fatwa uit waarin de vloer werd aangeveegd met 'nutteloos' hondenbezit. De dieren zouden volgens de islam onrein zijn en ziektes verspreiden, wat Iraanse dierenartsen overigens fel bestrijden.

Na de fatwa verscheen er ook nog eens een al dan niet bewerkte foto op internet, waarop een jonge vrouw te zien was die haar hondje uitliet in een Iraans bedevaartsoord. Heilige grond dus. Dat liet de gemoederen niet onberoerd. Televisiespotjes volgden waarin zielige kinderen optraden, die beweerden geen aandacht meer van hun ouders te krijgen sinds ze Snuffie in huis hadden gehaald.

Toch neemt de populariteit van de viervoeter alleen maar toe. Net als de inspanningen van Iraanse dierenrechtenactivisten, die mensen bewuster willen maken van hun verantwoordelijkheden tegenover dieren. Zo hebben die een folder gemaakt om uit te leggen waarom een hond een ongeschikt verjaardagscadeautje is.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden