Sneeuwwitje als wreed toneelfeest

theater

Sneeuwwitje Noord Nederlands Toneel en Club Guy & Roni *****

Een huid zo blank als sneeuw en haar zo zwart als ebbenhout: Sneeuwwitje staat in ons collectieve geheugen gegrift. Maar wat heb je in onze onttoverde tijd nog aan zo'n ogenschijnlijk zoet sprookje? Ko van den Bosch (Noord Nederlands Toneel) maakt het tot een modern coming of age verhaal, waarin Sneeuwwitje op zoek gaat naar een oprechter leven, los van conventies en beperkingen. Een risicovolle onderneming, want daarvoor moet ze haar zekerheden opgeven.

In de handen van Van den Bosch is Sneeuwwitje een onwaarschijnlijk rijk, meeslepend, smerig, rauw en toch ontroerend verhaal geworden. De voorstelling in de Groningse schouwburg bestaat uit een boven- en een onderwereld. Onder leven de dwergen en de jager, daarboven, op een verhoging, staat het paleis waar de boze koningin-stiefmoeder woont, die Sneeuwwitje alleen voor haar persoonlijke genoegens bij zich duldt.

De ontembare vrijheidsdrang van het meisje is onontkoombaar. Ze komt terecht (via een spiritueel ingestelde jager) bij een stel vieze en grove vechtersbazen; aan speed en drank verslaafde dwergen met een zachtaardige, antikapitalistische inborst.

De stiefmoeder (die volkomen onbeholpen naar liefde smacht) blijft verwoede pogingen doen om het meisje te breken en in een ultieme poging lijkt ze hierin ook te slagen. Maar Sneeuwwitje draait de rollen om, neemt de touwtjes in handen en omarmt zo de onzekere toekomst.

Qua regie, taal, spel, dans (!) en vormgeving is 'Sneeuwwitje' van grote klasse. Van den Bosch laat zijn scènes in onverwachte bochten kronkelen maar leidt ze toch steeds weer soepel naar de volgende. Zijn teksten zijn bloemrijk en lijken alle kanten uit te waaieren, komen dan toch weer tot een heldere kern, met scherpe kwinkslagen over onder meer de actuele vluchtelingenproblematiek. Choreografe Roni Haver voorzag de dwergen, jager en Sneeuwwitje van een strakke, energieke, soms botte en dan weer dromerige choreografie die perfect aansluit op Van den Bosch' beelden en taal.

In al die rijkdom wordt er ook nog eens door alle spelers en dansers fenomenaal gespeeld. Smullen is het met Peter Vandemeulebroecke (gevoelige dwerg), Igor Podsiadly (dansende jager) en Charlie Chan Dagelet (een sterke en gevoelige Sneeuwwitje).

Boven hen uit torent Tamar van den Dop als stiefmoeder. Alles gooit ze in de strijd - haar lichaam, haar stem, mimiek, seksualiteit - om een ongenadig spannend, weerzinwekkend, grimmig en gruwelijk komisch personage neer te zetten. Haar hoogopgestoken coiffure valt gaandeweg de voorstelling uit elkaar, net zoals de rest van deze bijna deerniswekkende, verkrampte en hardvochtige vrouw. De kers op de taart van het wrede toneelfeest Sneeuwwitje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden