Smith doet moeiteloos haar glorietijd herleven

POP

Patti Smith ****

De eretitel 'mijpaalplaat' is in de popmuziek al zo vaak aan een album toegekend, dat de term ernstig gedevalueerd is. Maar als een plaat die titel waarmaakt, is het wel het debuutalbum 'Horses', van Patti Smith. De plaat is dit jaar veertig jaar geleden verschenen en tijdens de jubileumtournee, die de Amerikaanse zangeres en dichteres zaterdag naar Utrecht bracht, liet Smith in een uitverkocht TivoliVredenburg nog eens horen wat het album zo bijzonder maakt.

Allereerst bleken de songs veertig jaar na dato nog steeds fier overeind te staan. Zo klonk het openingsnummer 'Gloria' nog net zo opzwepend als de dag waarop het geschreven werd. Maar het interessantst was toch om te horen welke voorspellende gaven het album had. 'Horses' kwam uit in de overgangsperiode van de protestgeneratie van de jaren zestig en zeventig naar de punk- en new wave-bands van de jaren tachtig.

Het bijzondere is dat beide tijdperken in de songs terug te vinden zijn. Verwezen de maatschapppij-kritische teksten naar de politiek geëngageerde jaren zeventig, muzikaal was 'Horses' zijn tijd ver vooruit. Wie Smith in Utrecht 'Redondo Beach' hoorde zingen, kon de vrolijke new wave-pop van Blondie al om de hoek horen piepen. En met zijn donkere sfeer en geëxalteerde zang was 'Break It Up' een duidelijke voorloper van de doemmuziek van bands als Siouxsie and the Banshees.

Het eerste van twee Nederlandse optredens, waarbij Smith het album 'Horses' integraal speelde, aangevuld met enkele hits, was echter veel meer dat een geschiedenisles. Want de zangeres bleek met haar 68 jaar nog altijd een begeesterd live-performer, die met zichtbaar plezier haar klassieke popsongs nog eens over het voetlicht bracht.

In zeven kwartier deed ze het gevoel van opwinding dat haar songs bij hun verschijning moeten hebben opgeroepen moeiteloos herleven. Alleen toen haar band zonder haar wat Velvet Underground-nummers speelde, zakte de spanningsboog even in. Maar zodra de Amerikaanse weer aan het roer stond, kon er met volle teugen genoten worden van Smith-klassiekers als 'Because The Night' en 'People Have The Power'. Als uitsmijter fungeerde het Who-nummer 'My Generation' dat Smith aangreep om haar publiek nog een laatste boodschap mee te geven. Haar gitaar in de lucht stekend: "Aanschouw het wapen van mijn generatie. Meer heb je niet nodig. Wees vrij!"

foto Remko de waal, anp

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden