Slovenië

(Trouw) Beeld
(Trouw)

Slovenië is een Alpenland, maar als fietser hoef je niet tegen steile wanden op te klimmen. Het dal van de Mura en Pomurje zijn prettig glooiende gebieden. En in de kuuroorden rusten de spieren lekker uit.

Bad Radkersberg is de laatste plaats langs de Oostenrijkse Mur Radweg. Vanaf hier stroomt de rivier verder als Mura door Slovenië. Na de Eerste Wereldoorlog werd het monumentale stadje in tweeën gedeeld. Het zuidelijke deel van de stad heet nu Gornja Ragona.

Net voor de grens staat de werkplaats waar de Sloveen Janez Puh in 1878 begon als slotenmaker. Later ging hij ook fietsen bouwen en veranderde hij zijn naam in Johann Puch. Het werd het begin van een succesverhaal, waarin ook brommers en motoren een hoofdrol zouden gaan spelen.

Als enig deel van het voormalige Joegoslavië maakte Slovenië rechtstreeks deel uit van de Donaumonarchie, die na de Eerste Wereldoorlog werd opgesplitst. Dat is nog steeds te merken. De huizen staan er op zijn Oostenrijks keurig bij, alles is goed geordend en de straten zijn schoon. Uit een café komt muziek. Het lijkt op deunen van de Tiroler Holzhackerbub’n, maar de dame van het fietsinformatiepunt weet zeker dat er echte Sloveense muziek uit de geluidsboxen komt.

Stroomafwaarts straalt het kuurpark van Radenci het bombastische Habsburgse verleden volop uit. In 1834 werd hier hét water ontdekt. ’Radenska’ is in Slovenië gegroeid tot synoniem voor bronwater; het schijnt vele kwalen te genezen.

Landschappelijk is er wel een verschil: bij de grens stroomt de Mur tussen heuvels bedekt met wijnstokken, in keurige rijtjes. Hier loopt de Mura gestaag door een weids dal tussen wetlands. Er loopt geen fietspad meer langs de rivier, zoals in Oostenrijk, maar de boerenweggetjes hebben ook hun charme. Een bord maakt duidelijk dat ik in de Pomurje kom: de ’puist’ van Slovenië, die is ingeklemd tussen Oostenrijk en Hongarije. Deze streek viel tot 1919 onder Hongarije. Het land maakt hier een minder georganiseerde indruk – maar er staan wel overal keurige fietswegwijzers.

De loofbomen in de wetlands van de Mura trekken een kronkelende groene sliert tussen de gele akkers. Achter deze akkers vormt zich lichtglooiend reliëf. De Romeinen ontdekten al dat deze terrassen zich uitmuntend lenen voor wijnbouw en brachten hun beste wijnrassen mee. Duitse kruisvaarders kwamen hier in de Middeleeuwen na hun zware expedities naar het Heilige Land tot rust. Zij gaven de wijn de naam Jeruzalem. Nog altijd behandelen de wijnboeren hun wijnstokken met zorg.

Vanuit het Sloveense Jeruzalem brengt een keurig geasfalteerd weggetje mij weer terug onder de frisse bomen langs de Mura. De veerman bij Doklezvje gebaart dat hij eerst wat wil eten, voordat hij zijn gierpont naar de overkant loodst. Op het eenvoudige terras aan het water legt de waard uit dat deze pont niet zomaar een veertje is: het is de pont der liefde. „Als prille stellen hier elkaar op het water de liefde verklaren, dan is duurzaamheid van de relatie verzekerd.”

Behalve het pontje drijft in de Mura ook een watermolen. Tot de Tweede Wereldoorlog lagen hier maar liefst 94 drijvende molens in de rivier, maar de Babic molen bij Verzej is de enige die nog in gebruik is.

Op eenzame plekken in het landschap duiken tal van fraai beschilderde barokke kapelletjes op. De kerktoren van Mravske Tpolice, een eindje naar het noorden, is beduidend hoger dan deze bouwwerkjes. Maar de markante spits wordt op zijn beurt overtroffen door de punt van de wildwaterglijbaan van Terme 3000. In dit megakuuroord heeft vooral het hete zwarte water met een vieze brandlucht een opmerkelijk verkwikkend effect.

Direct buiten het kuurpark heerst weer de rust en daar houden ooievaars van. In Velika Polana bepalen wel 47 exemplaren op hun hoge nesten het gezicht van het dorp.

In dit aangename landschap valt alleen het centrum van Murska Sobota uit de toon. In het hoofdstadje van de Pomurje maken de straten met Oost-Europese architectuur een desolate indruk. Veel winkels staan leeg. De bouwwerken uit de periode van Tito geven wel een goede indruk van een ingrijpende episode uit de recente geschiedenis. Je zou het communistische monumenten kunnen noemen. Winkelen doet Murska Sobota nu in gevulde megawinkelcentra buiten de stad. Wat hier niet te koop is, dat bestaat niet. De veranderingen die dit land in korte tijd heeft doorgemaakt, zijn nergens beter zichtbaar dan hier.

(Trouw) Beeld
(Trouw)
(Trouw) Beeld
(Trouw)
(Trouw) Beeld
(Trouw)
(Trouw) Beeld
(Trouw)
De 'pont der liefde' bij Doklezvje. (FOTO'S BERT SITTERS) Beeld
De 'pont der liefde' bij Doklezvje. (FOTO'S BERT SITTERS)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden