Slikken

Het is een verrijking van mijn woordenschat, maar ik had liever gehad dat ik nooit van simvastatine en clopidogrel had gehoord. Sinds ik een paar maanden geleden op een avond wel heel slecht uit mijn woorden kwam, de mensen om mij heen steeds meer uit het zicht verloor en uiteindelijk in het ziekenhuis belandde, behoor ik tot een risicogroep: tia gehad, veroordeeld tot levenslang medicijngebruik.

Overal heb ik tegengesputterd, maar de ene na de andere arts bezwoer me dat er niets anders opzat dan te slikken. Dat doe ik dus maar. Je moet je eigen onwetendheid nooit onderschatten. Als de grote beurt van de auto weer leidt tot treurig hoofdschudden - 'speling in de zuigerpen, die zal vervangen moeten worden' - kom ik ook nooit verder dan beleefd te informeren of ik kan pinnen of contant moet betalen. Maar zou ik vervolgens horen dat de garagehouder net nog uit eten was geweest met de vertegenwoordiger van de zuigerpenfabriek, dan zou dat wel wat vragen oproepen.

En nu spoken dergelijke vragen door mijn hoofd aangaande mijn pillen. Zaterdag meldde de Volkskrant dat farmaceuten miljoenen betalen aan medische specialisten om hun producten, direct of indirect, te promoten. De artsen worden op kosten van de industrie naar congressen gehaald, houden spreekbeurten voor duizenden euro's of doen advieswerk. Dat was allemaal al wel bekend, maar de krant heeft precies uitgeplozen wie wat krijgt en als je dat dan op een rijtje ziet, kun je zomaar overvallen worden door een lichte koorts. Het is niet dat je weet dat je belazerd wordt, maar je weet niet meer dat je níet belazerd wordt.

De informatie die via de specialisten neerdaalt in het medische circuit, tot aan de huisarts-assistente die ik afgelopen week aan de lijn had, is niet belangeloos verspreid. Dat wil niet zeggen dat er onzin wordt verkocht, maar je kunt er ook niet op vertrouwen dat de hoogste graad van onafhankelijkheid is betracht en dat zou je als patiënt wel willen. De farmaceutische industrie heeft er meer baat bij dat ik slik dan dat ik niet slik, dus het zou me geruststellen als ik wist dat het niet de industrie was die de dokter adviseerde.

De Deense hoogleraar geneeskunde Peter Gøtzsche, zelf ooit artsenbezoeker voor een pillenfabrikant, publiceerde vorig jaar een felle aanklacht tegen de farmareuzen. In Trouw riep hij op tot een conservatieve houding: "Gebruik alleen medicijnen als het absoluut nodig is, en dat is zelden het geval". Columnist Bert Keizer viel hem bij en kraakte 'die verrekte cholesterolverlagers die vaak vervelende spierpijn geven, soms zeer ernstige bijwerkingen hebben (lees de bijsluiter) maar waarvan niemand goed weet hoeveel maanden je er langer door leeft. Het cholesterolcircus is een van de meest succesvolle hypes sinds de Verrijzenis.'

Of Keizer deskundig is op het gebied van de Verrijzenis weet ik niet, maar verder brengt hij me wel aan het twijfelen. Wat ligt dat doosje simvastatine vals naar me te kijken?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden