Slapen met de boswachter

Om de natuur te 'beleven' biedt Staatsbosbeheer sinds kort een overnachting in het bos aan. Onder een dak van dennen, en op een matras van mos.

Na een dag van regen toch de folder er nog maar even bijgepakt. "Bij heel slechte weersvoorspelling wordt dit Bos, Bed & Breakfast-arrangement uitgesteld", staat er gelukkig. De boswachter maar eens gebeld. "Nee, hoor, het slapen in de buitenlucht gaat gewoon door. Buienradar laat vanavond ook genoeg droge momenten zien."

Boswachter Marijke van Langen van de Schoorlse Duinen staat aan het begin van de avond onder het afdakje van het bezoekerscentrum haar gasten op te wachten. Drie echtparen van een jaar of zestig, een man met een kind van 11, twee moeders van middelbare leeftijd ('De volgende keer nemen we de kinderen ook mee'), vormen een gezelschap van regenpakken dat voornamelijk langs de dakrand omhoogkijkt. Het blijft grijs.

"Ik had van buienradar begrepen dat het nú zou ophouden met regenen", zegt Van Langen. "Toch wil ik jullie welkom heten op deze Bos, Bed & Breakfast. Of beter gezegd: welkom in de natuur. Het is de bedoeling dat we vanavond en vannacht de natuur zullen erváren. We maken straks een struintocht door de bossen, en zullen uiteindelijk onze slaapplek ontdekken." Voordat de groep zich in beweging kan zetten, heeft de boswachter nog één wens: allemaal de telefoons en horloges opbergen alsjeblieft. Daarvoor is in deze natuurbeleving geen plaats.

Ietwat lijdzaam klossen de laarzen achter Van Langen aan, de lichtjes van het dorp blijven achter. Normaal moeten wandelaars in de Schoorlse Duinen op de paden blijven, maar op deze natuurbelevingstocht brengt Van Langen haar gasten juist de ruigte in. Ze geeft globaal de richting aan, maar om beurten mag een van de deelnemers gids zijn. De boswachter had gelijk: het is inmiddels gestopt met gieten, maar de regenpakken blijven nodig. Door de natte struiken en onder nadruppelende bomen slingert de tocht over de beboste duinen.

De Schoorlse duinen waren ooit één grote woestenij van zandduinen waarin de wind vrij spel had, vertelt Van Langen onderweg. Dit gebied werd het zandmonster genoemd. Het is een enorm gevecht geweest om in de kalkarme bodem iets te laten groeien. Toen ze er eenmaal achter waren dat zwarte dennen het goed deden, zijn deze massaal aangeplant. In laagtes staan ook kastanjes en eiken.

Van Langen wijst op bekertjesmos, wat duidt op schone lucht, en op de rode kopjes van de heidelucifer, een alarmistisch plantje. Plotseling loopt de groep tegen een 'smidse' aan, een plek waar een specht de dennenappels vastklemt tegen een boom, om er vervolgens de zaden uit de pikken. Zijn afval ligt op de grond. Dat is meteen ook het aardige aan deze tocht niet langs, maar dóór de natuur. Iedere keer weer stoot het gezelschap spontaan op gebeurtenissen, die door de boswachter worden verklaard. De overgebleven veren van een duif: Hij is te pakken genomen door een sperwer. Die trékt de veren uit zijn slachtoffer, een vos zou ze hebben afgebeten. De jonge blaadjes van een beuk zijn eetbaar, laat Van Langen zien, en met groene monden gaat het verder. Van dennenaalden kun je thee zetten, dus wordt er alvast geoogst voor een flinke pot later op de avond.

Na een dwaaltocht van twee uur, staan de regenpakken plotseling op een open plek in het bos, waar tien meter van elkaar zeildoekjes tussen twee bomen zijn gespannen. Uitbundig groeiend mos zorgt voor enorme matrassen. Een stuk plastic erover, een isolerend matje, een slaapzak, en klaar is Kees.

Voor we slapen gaan heeft de boswachter nog een Japanse natuurbelevingsoefening in petto waarbij de afzonderlijke deelnemers in alle eenzaamheid met een legerdeken op de donkere heide worden geplant. Die duisternis wordt gedurende de sessie steeds minder, er wordt juist steeds meer zichtbaar. En dat stille ... het minste geluid wordt hoorbaar. Zijn dat nachtzwaluwen in de verte? En dan die geuren. Waren die er eerder ook al?

Van Langen doorbreekt de meditatie met een glaasje zelfgestookte mede, een honingwijn aangevuld met rozemarijn en tijm. Tijd om echt te gaan slapen, alhoewel: tijd? Niemand weet hoe laat het is. Op een bed van mos en met een uil als achtergrond valt de nacht.

Bij het eerste licht staat boswachter Van Langen alweer met een atonale indiaanse fluit bij de slaapzakken. Nachten in de natuur zijn kort.

Wakker worden in een bed van mos?
Op vier locaties zijn deze zomer Bos, Bed & Breakfast-arrangementen. Op 12 juli (speciaal voor kinderen met ouders) 13 juli, 23 augustus, 24 augustus in Schoorl. Op 31 mei in Drouwen. Op 7 en 14 juni in Leersum. Op 2 juni is er een Bat and Breakfast in fort Rijnauwen. Meer info via http://winkel.staatsbosbeheer.nl/ excursies.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden