Slaag verdwijnt met de importimams

Lijfstraffen tijdens koranlessen. Na eerder Rotterdam en Amsterdam is nu Den Haag in het nieuws. Het is een uitstervend kwaad, verzekeren ingewijden. Zij spreken van ’het laatste restje importislam’.

Rob Pietersen

Het Verwey-Jonker Instituut, onderzoeksbureau naar maatschappelijke vraagstukken, werd drie jaar geleden ingezet toen er klachten van kindermishandeling in Rotterdamse moskeeën waren. Onderzoekster Trees Pels observeerde wekenlang de koranlessen in drie moskeeën. Het slaan bleek een incident, de betrokken docent werd meteen ontslagen.

Vorig jaar sloeg Ahmed Marcouch, stadsdeelvoorzitter in Amsterdam-Slotervaart, in deze krant alarm. Hij vertelde over veel meldingen van lijfstraffen in weekendscholen.

En nu volgt Den Haag. Het Openbaar Ministerie doet onderzoek naar kindermishandeling tijdens koranlessen in Haagse moskeeën. Sinds begin 2009 houdt de jeugdgezondheidszorg signalen van mishandeling tijdens koranlessen bij. Er zijn inmiddels 49 dossiers.

Elk geval is er één te veel en ernstig genoeg voor opnieuw heel veel ophef, benadrukken woordvoerders van een nieuwe generatie imams en moskeebestuurders. Zij zijn er echter van overtuigd dat het ’pedagogisch klimaat’ bij koran- en Arabische lessen steeds beter wordt. Lijfstraffen zullen verdwijnen als straks de importimams worden vervangen door in Nederland opgegroeide en opgeleide predikers.

In moskeeën is jarenlang angstvallig vastgehouden aan gebruiken uit het land van herkomst waar imams mochten slaan. Dat gebeurde, zo stellen ’polderimams’, omdat die generatie zich wilde vastklampen aan de ’eigen identiteit’.

Toch zijn niet alleen de oudere imams schuldig. Dat koranleraren de liniaal hanteren, wordt vaak oogluikend toegestaan, of zelfs aangemoedigd door moskeebestuurders die de ’corrigerende tik’ een prima pedagogisch middel vinden om kinderen normen en waarden bij te brengen. Insiders erkennen dat het probleem niet alleen de imam is en dat moskeebestuurders intern niet altijd zo ’vernederlandst’ zijn als ze naar buiten uitstralen. Maar ook die eerste generatie van bestuurders zal over niet al te lange tijd plaatsmaken.

Het is niet zo dat er 49 bont en blauw geslagen kinderen zijn, zo nuanceerde de Haagse gemeentewoordvoerder het beeld van ’afgrijselijke misstanden’. De dossiers in de Hofstad gaan ook over kinderen die getuigen zijn geweest van slaan van anderen.

Daar staat tegenover dat Fatimazohra Hadjar, jongerenwerkster uit Amsterdam-Slotervaart, eerder in deze krant al vertelde over kinderen die tot bloedens toe zijn geslagen. De nieuwe lichting imams realiseert zich dat de samenleving niet kan wachten tot het probleem zich vanzelf oplost. Zij rekenen op een strenge overheid en op mondige ouders.

Die doen nu nog nauwelijks aangifte als hun kind wordt geslagen, een erfenis van de schaamtecultuur uit het land van herkomst. Maar de nieuwe imams zien verbetering. De tweede generatie telt al veel ouders die niets erger vinden dan wanneer je met een vinger aan hun kind komt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden