Klein Verslag

Sinds zijn vrouw stierf, schreef hij alleen nog maar over haar

Phil Elverum, alias Mount Eerie, speelde vrijdagavond op het Le Guess Who-festival in Utrecht Beeld Phil Elverum
Phil Elverum, alias Mount Eerie, speelde vrijdagavond op het Le Guess Who-festival in UtrechtBeeld Phil Elverum

Wat kun je schrijven over muziek? Vooral als je geen kenner bent? Nu ja, we kunnen altijd nog schrijven over het luisteren. Over de ervaring van muziek.

Le Guess Who, een groot vierdaags festival op diverse podia, is samengesteld door kenners. Door musici die andere musici uitnodigen. Genregrenzen spelen geen rol. Commercieel succes evenmin. Deze muziek komt uit het hart. Daarin is ze radicaal.

Kijk, en een hart heeft een niet-kenner ook. En een oor. Zo kwam ik op een avond terecht in de zes eeuwen oude Jacobikerk, een van de podia van het festival, voor een optreden dat met enige geheimzinnigheid was omgeven; een speciale reservering was nodig en opgeroepen werd tijdig aanwezig te zijn. De emotionele lading van het optreden verdroeg geen inloop na aanvang.

Mount Eerie

Mount Eerie, stond er in het blokkenschema. Ik dacht - als niet-kenner - dat dat de naam van een band was. En er zou over de dood gezongen worden. Veel meer wist ik niet. Bij binnenkomst zag ik tegen een zijmuur van de kerk een man in een geruite blouse. Hij stond achter een tafel en verkocht lp's en cd's van Mount Eerie.

Het drong pas toen tot me door dat dit weleens de artiest zelf kon zijn, en even later, toen de kerk bomvol was, en de lichten dimden tot alleen de blauw-rood aangestraalde booggewelven, ging een deur in het koperen koorhek open en stapte de man in de geruite blouse naar voren en pakte zijn gitaar. Dit was dus Mount Eerie. Een man met een gitaar. Was dit het muziekgrensoverschrijdende LeGuessWho?

Mount Eerie is Phil Elverum. Hij woont in een dorp bij Seattle. Hij heeft een dochtertje van tweeënhalf. Zijn vrouw heet Geneviève Castrée, een artiest uit Quebec. Ze tekent stripalbums. Een strip heet Susceptible en is autobiografisch. Al zegt ze op een YouTube-filmpje dat ze niet weet of wat ze tekent zo overkomt als ze bedoelde. Ze worstelde met de betekenis van het persoonlijke.

Geneviève is er niet meer. In 2015, hun dochtertje was vier maanden oud, werd bij haar alvleesklierkanker gevonden. In 2016 stierf ze. En sindsdien heeft haar man Phil alleen maar over haar geschreven, over de dood, over de rauwe dood. Het eerste nummer schreef hij elf dagen na haar heengaan. Weken later had hij een album vol geschreven. 'A Crow Looked At Me'.

Real death

Hij speelde het in de kerk. Het was radicaal, het was persoonlijk, het was emotioneel. Kleine zinnen, zoet en zacht gezongen, als korte stompen in het middenrif. Geen sentiment. Hij speelde ook nieuwe songs. En ook díe gingen allemaal over haar dood.

Dan zingt hij over het thuiskomen in de avond en hoe hij omhoog kijkt naar het donkere raam, het raam van het vertrek waarin ze stierf. Het raam dat hij sindsdien open heeft laten staan - just in case something wants to get out. Een zinnetje als een stomp.

Ik kende Phil Elverum niet. Ik kende Geneviève Castrée niet. Maar de man met de gitaar zong door al dat gebrek aan voorkennis heen, tot in de bange harten van zijn publiek. Het onbevattelijke ervan, het dichtsnoerende gemis.

Hij zong:

'When real death enters the room all poetry is dumb'.

Dan zwijgt de poëzie.

Eerder was Wim Boevink ook al op Le Guess Who. Lees hier andere Klein Verslag-columns .

Phil Elverum in de Jacobikerk op Le Guess Who in Utrecht, afgelopen vrijdag  Beeld Wim Boevin000
Phil Elverum in de Jacobikerk op Le Guess Who in Utrecht, afgelopen vrijdagBeeld Wim Boevin000
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden