'Sinds de rellen horen we niets meer'

Kinderen van Syrische vluchtelingen klimmen uit protest tegen president Assad in het hek rond hun kamp. ©AP Beeld
Kinderen van Syrische vluchtelingen klimmen uit protest tegen president Assad in het hek rond hun kamp. ©AP

REPORTAGE | De Syrische radio speelt vannacht alleen maar vrolijke dansmuziek. Kan dat toeval zijn? Volgens Adil Bingol niet. "Ze willen laten zien dat ze de rellen niet serieus nemen." Het is pikdonker bij de Turks-Syrische grens. Bingol rijdt met zijn busje naar de grens om te kijken of zijn familie ook de grens komt oversteken. Hij zucht: "Ik ben al blij als alleen de kinderen en hun moeder komen."

Erdal Balci

Achtduizend Syrische vluchtelingen zitten inmiddels in de vluchtelingenkampen in Turkije. Bingol is ook in de kampen gaan zoeken naar zijn familie. Hij doet de lichten van het busje uit, steekt een sigaret op en zegt: "Laten we een kwartiertje wachten, misschien dat ze komen. De kans is klein dat ze 's nachts de reis zullen ondernemen, maar toch."

De tentenkampen die op ongeveer tien kilometer van de grens liggen, zijn inmiddels afgeschermd door de Turkse militairen. Men wil niet dat de vluchtelingen als beesten in een dierentuin bekeken worden. Op de Turkse radio verkondigt de directeur van de Rode Halve Maan dat ze dertigduizend vluchtelingen aan kunnen, dat het meer dan dertigduizend echte problemen gaat opleveren en dat de vluchtelingen sinds gisteren op Arabisch sprekende psychologen kunnen rekenen.

In Antakya hebben de meeste bewoners dezelfde bezorgdheid als Bingol en zijn vrouw. De stad wordt bevolkt door voornamelijk Arabieren die allemaal familie hebben in Syrië. Antakya valt sinds 1939 onder Turkije. De grens scheidt duizenden familieleden.

"Mijn vader heeft neven in Syrië, die ons een keer in de zes, zeven jaar komen opzoeken. Sinds de rellen hebben we niets meer gehoord van ze", zegt Ali Bas, een dertiger die in illegale thee uit Syrië handelt. Hij vertelt onder een van de platanen in het gemeentepark: "Door mijn werk krijg ik elke dag met tientallen mensen te maken. Het borrelt in Antakya. Alle religieuze stromingen die je in Syrië hebt, heb je ook in Antakya. Ik ben bang dat die rellen overslaan naar hier."

Bas is zelf een alawiet, zijn vrouw een soenniet, allebei zijn ze Arabisch. "Tot nu toe hebben we altijd in vrede geleefd. Maar een kleine vonk is genoeg voor een grote brand. Het gevaarlijke is dat alle alawieten hier zeggen dat president Basjar Assad, een alawiet, gelijk heeft, terwijl de soennieten Assad haten. De opdeling van de mensen heeft dus al plaatsgevonden", zegt de handelaar in thee.

In het theehuis, waar ze de illegale thee uit Syrië mengen met Turkse om de perfecte smaak te vinden, zit iedereen binnen, dichtbij de wind van de airco. De zon is te machtig in deze middaguren om je buiten te begeven. De mannen kijken naar de televisie, waarop een Turkse presentator meldt dat de Amerikaanse actrice Angelina Jolie naar Antakya komt om de vluchtelingen een hart onder de riem te steken. De verder zwijgende mannen geven wel commentaar als het om het bezoek van Jolie gaat: "Slim van die Amerikanen, eerst stoken ze de mensen op, zorgen voor een oorlog en daarna doen ze zogenaamd aardig door zo'n vrouw te sturen."

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden