Simon Trpceski 'Dirigent worden als Leonard Bernstein'

TEKST SANDRA KOOKE FOTO JÖRGEN CARIS

"Ik was vijftien jaar toen ik voor de eerste keer met orkest mocht optreden in een grote zaal. 'Rhapsody in blue' van Gershwin. Mijn vader bracht eerst mijn moeder en broertjes met de auto naar de zaal. Daarna zou hij mij ophalen. In de tussentijd was ik alleen thuis. Ik deed alle lichten uit en keek in het donker naar de dvd waarop dirigent Leonard Bernstein hetzelfde stuk dirigeerde. En ondertussen stelde ik me mijn eigen concert voor, hoe ik daar zou zitten spelen. Ik droomde van mijn hele carrière: van avond aan avond optreden in de mooiste concertzalen met de beste orkesten. En ik dacht bij mezelf: vanavond pak ik ze allemaal in!

Heel soms droom ik naar van een concert: dat er brand uitbreekt of iemand een hartaanval krijgt. Daar hecht ik geen waarde aan. Maar de dagdromen over concerten zijn gebleven. Tijdens een repetitie in een nieuwe zaal stel ik me altijd voor hoe die eruit zal zien als het publiek er zit. Ik haal heel diep adem en probeer de specifieke atmosfeer in me op te nemen.

Het Concertgebouw met die hoge trap heeft een majestueuze sfeer. Boven aan de trap, met uitzicht over de hele zaal, voel ik me als de koning van een land boven op een berg. Natuurlijk voel ik voor het concert de druk om niet te falen; het Amsterdamse publiek bestaat uit kenners en is de beste musici gewend. Maar die negatieve gedachten zet ik zo snel mogelijk opzij. Ik probeer me te concentreren op de kansen die de zaal me biedt.

Muziek maken vereist een wankel evenwicht tussen verbeelding en nuchterheid. Laat je je te veel meeslepen, dan raak je de controle kwijt. Hou je te veel je hoofd erbij, dan mis je de betovering. Als musicus probeer ik mijn beelden op het publiek over te brengen. Als ik de 'Duitse dansen' van Schubert speel, zie ik de ene keer een jongen voor me die op een feest een meisje ten dans vraagt. Bij een andere dans stel ik me een jong koppel voor dat helemaal alleen voor zichzelf danst. Bij een melancholieke dans gaat het over een stel dat voor het laatst met elkaar danst. Dat probeer ik al spelend over te brengen.

De avond van het concert gaat in een roes aan me voorbij. Zelfs na het concert loop ik nog een tijd met m'n hoofd in de wolken. De opwinding, alle emoties die door je heen razen. Je komt dan pas weer bij zinnen als je op straat bijna wordt aangereden.

Mijn kinderdroom over optreden over de hele wereld is uitgekomen. Maar er blijft nog genoeg te wensen over. Ooit wil ik een keer een toegift op mijn accordeon spelen. Met dit instrument ben ik als kind de muziek in gegaan. En later zou ik wel dirigent willen worden. Zoals Leonard Bernstein. Ik denk dat ik dat in me heb."

Simon Trpceski (33) brak in 2000 door na zijn tweede plaats op the Millennium World Piano Competition London. Sindsdien geeft hij concerten over de hele wereld. Begin deze maand speelde hij een solorecital in het Concertgebouw in Amsterdam.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden