SIGMUND FREUD

De 'Bruidsbrieven' van Sigmund Freud en 'Een geschiedenis van de psychiatrie' van de Canadese historicus Edward Shorter staan ex aequo op de eerste plaats. Bij Shorters boek vergeleken zijn alle tot nu toe verschenen werken over de geschiedenis van de psychiatrie slechts kabbelende beekjes.

Briljant. “Niet Freud, maar Kraepelin is de centrale persoon.” Oké, maar als je leest wat Freud over eerzucht en zelfmoord aan Martha Bernays schrijft dan ga je toch weer twijfelen. Stiekem vind ik de Freud de grootste.

Dé verrassing vond ik 'Het kwaad. Het drama van de vrijheid' door Rüdiger Safranski. Een subliem en inspirerend filosofisch betoog. “In een wereld zonder God is de vrijheid om als mens alles zelf te mogen bepalen het grote probleem geworden waar het om draait. Toch moeten we blijven vertrouwen en proberen te doen alsof een god of onze eigen natuur het goed met ons voorhad.”

Pas bij de tweede lezing viel me op welke schoonheid 'De bekentenissen van een Engelse opiumeter' van Thomas de Quincey (1785-1859) bezitten. Daarin beschrijft hij zijn droomgezichten als 'tekens in onzichtbare inkt'. Zijn bekentenissen zijn doortrokken van zwarte wanhoop en suïcidale vertwijfeling. In ons Prozac-tijdperk zou hij in plaats van opiumdruppels hoogstwaarschijnlijk een modern anti-depressivum voorgeschreven krijgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden