Sifan Hassan loopt chagrijn van zich af met brons op 5000 meter

Sifan Hassan met de Nederlandse vlag na het behalen van de bronzen medaille. Beeld EPA

Sifan Hassan, een week geleden. Ontgoocheld, verdrietig, boos. Ze kan niets uitbrengen na haar vijfde plek op de 1500 meter. "Ik weet het niet", blijft ze maar herhalen tegen de verslaggevers. En, bijna in tranen: "Mag ik weg?"

Week later. Hassan gaat voor de herkansing op de 5000 meter. Ze heeft geen idee wat ze in huis heeft op die afstand. Haar specialisme ligt op de 1500. De 24-jarige Nederlandse van Ethiopische komaf is de hele week verschrikkelijk chagrijnig geweest. Ze was niet aanspreekbaar, sloot zich op in haar hotelkamer en kwam alleen beneden om te eten of om een rondje te lopen. Zo is Hassan, haar emoties hebben grote pieken en diepe dalen. Ze is of héél blij, of héél boos. In de ontbijtzaal zocht ze een plek apart. "Ik vind de Nederlandse mensen allemaal zo fantastisch lief. Ik wilde er niet met mijn chagrijnige gezicht bij zitten", zegt Hassan.

Dit keer heeft ze een stralende glimlach op haar gezicht en een twinkeling in haar ogen. Ze heeft op de slotdag van de WK in Londen een medaille gepakt op de 5000 meter. En waar ze twee jaar geleden nog ontzettend boos was op zichzelf omdat ze WK-brons had gewonnen op de 1500 meter, waar ze goud wilde, gaf deze bronzen plak een heel ander gevoel. Hassan was zielsgelukkig. "Ik ben zo blij. Ik heb het hele jaar van een medaille gedroomd, alleen niet op deze afstand. Ik heb dit helemaal ongetraind gedaan. Maar ik neem toch gewoon een medaille mee naar huis."

(Tekst loopt door onder afbeelding) 

Sifan Hassan tijdens de finale 5000 meter op het WK atletiek in het Olympisch Stadion. Beeld ANP

Eindsprint 

Inmiddels wist ze ook wat er tijdens de 1500 meter mis was gegaan. Caster Semenya was in het hoofd van Sifan Hassan gaan zitten. De ijzersterke Zuid-Afrikaanse 800 meter specialiste maakte haar WK-debuut op de 1500 meter en Hassan had geen idee wat ze van haar kon verwachten. Ze wilde niet te lang wachten met haar eindsprint, omdat ze bang was dat Semenya er dan overheen zou gaan. Hassan ging op 600 meter voor de finish weg maar kwam net tekort in de laatste meters. "Ik heb in 2015 een fout gemaakt, in 2016 een fout gemaakt en ik wilde nu niet nog een keer een fout maken. Ik ging denk ik net te snel weg. Maar ik heb er van geleerd, ik kan geen spijt hebben. Ik heb mezelf veel druk opgelegd."

Hassan sluit niet uit dat ze in de toekomst de 5000 meter serieuzer gaat nemen. Ze denkt dat er zondag zelfs zilver in had gezeten als ze iets sneller haar eindsprint in had gezet. Nu won ze brons in 14.42,73, achter de Keniaanse Hellen Onsando Obiri (14.34,68) en de Ethiopische Almaz Ayana (14.40,35).

Wie zat er in het hoofd van Hassan? Lees meer over tegenstandster Semenya: Een hij, een zij of een 'genetische freak'?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden