Servische minister prijst leger en politie

De rauwe realiteit van de massagraven in Kosovo is lichtjaren verwijderd van de ministeriee burelen in de binnenstad van Belgrado. De Servische minister voor mensenrechten en minderheden, Ivan Sedlak, wil niets weten van oorlogsmisdaden door de Servische staat begaan tegen de Albanese bevolking.

,,Het leger en de politie hebben zich over het algemeen verantwoordelijk gedragen'', zegt hij over de elf weken durende Servische campagne in Kosovo waarbij volgens de Navo meer dan tienduizend doden vielen.

Sedlak, een 48-jarige advocaat en voormalig openbaar aanklager, was als lid van het Servische kabinet medeverantwoordelijk voor de inzet van de politie in Kosovo.

Hij is lid van Joegoslavisch Links, de neo-marxistische partij van Milosevic' vrouw Mira Markovic, en sinds drie jaar minister. Volgens hem heeft het Servische machtsapparaat niet opzettelijk of op grote schaal 'gewone' Albanese burgers om het leven gebracht. Dat uit rapporten van mensenrechtenorganisaties het tegendeel blijkt, is voor de minister van mensenrechten geen bewijs. Over paramilitaire milities, als ze al bestaan, heeft hij geen informatie. ,,Leger en politie hebben slechts hun wettelijke taken uitgevoerd'', houdt hij vol. ,,In individuele gevallen was er overmatig geweld, maar dat lag aan de concrete situatie.''

,,Het hameren op de Servische misdaden moet het falen van Kfor verbergen, de vredesmacht die niet in staat is de multi-etnische samenleving in Kosovo te beschermen. Ik durf te stellen dat er minder moorden en roofovervallen waren toen wij het er voor het zeggen hadden. De situatie kan alleen verbeteren als het Joegoslavische leger terugkeert, zoals is afgesproken.'' Niet de humanitaire catastrofe in Kosovo, maar de Servische weerloosheid zou de belangrijkste reden voor de Navo-bombardementen zijn geweest: ,,Waarom grijpt de Navo niet in in Tsjetsjenië, Kashmir, Tibet? Wij probeerden de orde te handhaven, zoals alle landen die te maken hebben met terroristische bewegingen. Navo-lid Turkije mag hard optreden tegen de Koerden, wij mochten dat in Kosovo niet. Joegoslavië is klein, met ons kan men doen wat men wil. Dat is de nieuwe internationale orde.''

Tegenover het beeld van Servië als een land van etnische zuiveraars zet de minister graag iets positiefs. Bijvoorbeeld het feit dat Servië 26 nationaliteiten en minderheden telt en na bijna tien jaar oorlog de enige nog echt multi-etnische staat van het oude Joegoslavië is. Sedlak zelf is geen Serviër, maar een Bunjevac. De Bunjevci zijn een Servo-Kroatisch sprekende minderheid in de omgeving van Sombor in de Vojvodina. ,,Mijn voorouders hebben ook nog Slowaaks, Hongaars, Kroatisch en Servisch bloed. Ik zou van veel Europese landen staatsburger kunnen zijn.''

Buurlanden die graag lid willen worden van de Navo proberen onrust te zaaien onder 'hun' minderheden in Joegoslavië, meent hij. Bulgarije doet het met de Bulgaarse minderheid rond de stad Dimitrovgrad, Hongarije met de Hongaren in de Vojvodina. Sedlak: ,,Enkele Hongaarse organisaties willen een einde maken aan eeuwen gemeenschappelijk leven. Ze willen nationale get-to's. Maar geloof me, het is de meeste Hongaren in onze provincie niet ontgaan dat ze vanuit Hongarije werden gebombardeerd.'' Hij somt op wat de Servische staat voor de minderheden in de Vojvodina doet: ,,Scholing in de Hongaarse taal, van de kleuterschool tot de universiteit. Voor iedere minderheid financiert de staat een krant, radio- en tv-programma's, boeken en culturele manifestaties in de eigen taal.

De staatstelevisiezender RTS in Novi Sad brengt nieuwsprogramma's in het Servisch, Hongaars, Slowaaks, Roemeens en Roetheens. Debatten in het parlement van de Vojvodina worden simultaan vertaald in vijf talen.'' Op de afvalbakken langs de straten staat een keurig meertalig 'dank u wel'.

Ook Sedlak staat op de lijst van Servische personae non grata, die wegens collaboratie met Milosevic sinds kort niet meer in West-Europa en Noord-Amerika mogen komen. Hij is niet onder de indruk. ,,Als het slecht is je land te verdedigen, dan zijn we schuldig. Gelukkig ben ik in twee derde van de wereld nog welkom.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden