De serie

Serie 'Master of None' zit vol kleine en grote vondsten

'Master of None' met zijn 'excuus-witte': de boomlange Arnold Baumheiser.Beeld rv

'Je kunt één Indiër in een sitcom stoppen. Geen twee. Een serie met twee zwarte Amerikanen, oké, kan. Maar twee Indiërs, zover zijn we niet.'

Ergens in de eerste twee seizoenen van Netflix-productie 'Master of None' krijgt bedenker, regisseur, hoofdrolspeler (en komiek) Aziz Ansari dit van een tv-producent te horen. Ongetwijfeld opgetekend uit een gesprek dat hij ooit echt met een producent had. Misschien wel de aanleiding voor het schrijven van de serie.

Want dan maak ik die sitcom zelf wel, moet Ansari hebben gedacht. Hij speelt de hoofdrol van Dev Shah, een acteur die van commercial naar commercial struikelt tot hij presentator wordt van een derderangskookprogramma. Een sitcom met bovengemiddeld veel personages met een Indiase achtergrond in zijn vriendengroep (dat wil zeggen meer dan één), een zwarte lesbienne, iemand met een Taiwanese achtergrond en een 'excuus-witte', de boomlange Arnold Baumheiser. Allemaal wonen ze in veel te mooie appartementen in New York, zoals gebruikelijk in Amerikaanse sitcoms, en besteden ze driekwart van hun vrije tijd aan daten of praten over daten.

Net als in 'Sex and the City'. Maar dan anders. Want waar ze ook gaan, ze krijgen met stereotyperingen en vooroordelen te maken, ook in een van de meest multiculturele steden van de wereld. Minstens de helft van Devs audities voor nieuwe rollen mislukt omdat hij weigert een Indiaas accent te spelen. Thuis bij hun ouders leveren ze als kinderen van immigranten weer een heel ander gevecht. Hun ouders hebben immers alles opgeofferd om hun een beter leven te geven, is het verhaal, dus moeten de kinderen extra hard knokken om er iets van te maken. Ook al klinkt dat misschien als zware kost, Ansari en medebedenker Alan Yang breien er moeiteloos een komische serie van.

Hoge verwachtingen

Een slimme en een originele serie ook, die in het eerste seizoen een paar afleveringen nodig heeft om op gang te komen, maar allez. Een van de afleveringen bestaat geheel uit door elkaar gemonteerde 'Tinder-dates'. Een aantal afleveringen speelt in Italië en alsof de ondertiteling al niet irritant genoeg is voor Amerikaanse kijkers, is het ook nog in zwart-wit gefilmd, een hommage aan de neorealistische Italiaanse klassieker 'Fietsendieven'. Een andere aflevering, na een heerlijk afspraakje met de Italiaanse Francesca die hem na zijn reis naar Italië in New York opzoekt, eindigt met een camerashot van drie minuten (!). Dev zit in de taxi naar huis en we kijken naar de twijfel op zijn gezicht, terwijl hij zich realiseert dat het moment waarop hij haar had moeten kussen die avond in stilte voorbij is gegaan.

'Master of None' zit vol zulke kleine en grote vondsten. De serie wisselt slimme inzichten af met komedie, soms ongemakkelijk maar altijd origineel. Zelfs de romantiek voelt waarachtig en dat is geen sinecure in het format van de sitcom.

Van Ansari kunnen we nog veel verwachten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden