Serena Williams weet wat overleven is

Amerikaanse tennisster ziet vijfde Wimbledontitel als het begin van een nieuwe fase in haar carrière

De ultieme kunst van het overleven heeft van Serena Williams een bewonderenswaardige vrouw, een sterke persoonlijkheid en een groot kampioene gemaakt. Met het veroveren van haar vijfde Wimbledontitel zette de Amerikaanse tennisster een punt achter een periode vol fysieke en mentale tegenslagen. Voor veel sporters wellicht hét moment voor een glorieus afscheid, maar niet voor Williams. "Ik zie dit juist als een begin van een nieuwe fase."

Serena Williams omarmde de Venus Rosewater Dish als een schaal van onschatbare waarde. Na de finale tegen Agnieszka Radwanska (6-1, 5-7, 6-2) beklom ze de tribunes van het centre court om haar dierbaren innig te omhelzen. Een traditie inmiddels na grandslamfinales, maar het was voor Williams de eerste keer dat ze een triomf zo emotioneel vierde. Ze had daar alle reden voor. Direct na de partij tegen Radwanska flitsten de meest ellendige momenten uit het leven door haar verwarde brein.

De gedachten van Williams gingen terug naar de tijden die ze niet op de tennisbanen maar in de ziekenhuiszalen doorbracht. Het begon exact twee jaar geleden, toen ze een paar dagen na de Wimbledonzege in een restaurant in Duitsland in een stuk glas stapte. Ze onderging twee operaties en een half jaar later werd ze met spoed met een levensbedreigende longembolie in een ziekenhuis in Los Angeles opgenomen. Na een geslaagde operatieve ingreep moest Williams zich inspuiten met bloedverdunners en dat leidde weer tot allerlei vervelende bijverschijnselen.

"Zonder jullie steun had ik het niet gered", wendde een emotionele Williams zich in haar overwinningsspeech op het centre court tot haar familie en vrienden. "Ik herinner me de dagen dat ik thuis niet van de bank kwam", vertelde ze later op de persconferentie. "Ik bad tot God dat ik er niet meer tegen kon. Ik had genoeg moeten doorstaan. Geef me de kracht om er doorheen te komen. Dat ik nu hier mag winnen is een fantastisch gevoel. Het was een ongelofelijke reis voor mij."

De zege in het enkelspel - haar veertiende grandslamtitel - was een tussenstop voor nog een ander succes voor Serena Williams. Later op de zaterdag won ze samen met haar zus Venus ook de dubbeltitel. "Ze heeft een moeilijke tijd achter de rug", zei Venus over haar jongere zus. "Er zijn dingen in haar leven gebeurd die je niet kunt voorzien en die je niet in de hand hebt. Dat ze zich er doorheen heeft geslagen en nu hier als kampioen staat is ongelofelijk. Ze is zo'n vechter die niet van opgeven wil weten."

Serena en Venus groeiden op in Compton, een achterstandswijk in Los Angeles waar drugsbendes heersten en pistoolschoten een vertrouwd geluid waren. Serena als jongste van vijf zusters, van wie Yethunde in september 2003 door een schietpartij om het leven kwam. Het heeft haar en Venus gevormd tot wat ze nu zijn: grote gerespecteerde kampioenen die volgende maand, opnieuw op het gras van Wimbledon, hun olympische titel in het dubbelspel hopen te verdedigen.

De finale van zaterdag tegen Radwanska had voor Serena Williams net zoveels ups en downs als in haar leven. Na een voorsprong van 6-1 en 4-2 raakte ze het spoor volledig bijster tegen de Poolse, die gekweld werd door een luchtweginfectie. Pas in vierde game van de derde set herpakte Williams zich. Ze sloeg vier aces en won zonder problemen de resterende vier games. Met in totaal 102 aces zette ze een indrukwekkend Wimbledonrecord neer.

In Londen toonde Williams haar veerkracht nadat ze een maand eerder op Roland Garros al in de eerste ronde had verloren. Op het gras, volgens eigen zeggen niet haar favoriete ondergrond, klopte ze de nummers twee (Azarenka), drie (Radwanska) en vier (Kvitova) van de wereld. Op de nieuwe lijst is Williams geklommen van zes naar vier achter de nieuwe nummer één Azarenka, Radwanska en de grote verliezer Sjarapova.

Met haar 30 jaar werd Serena Williams de oudste Wimbledonkampioen na Martina Navratilova, die in 1990 als 33-jarige voor de negende maal in Londen triomfeerde. "Ach, soms voel ik met nog 12 of 13 jaar", grapte Williams. "Ik heb mij het hele toernooi lichamelijk heel goed gevoeld. Dit is voor mij ook zeker niet het einde, maar juist het begin van een nieuwe fase. Wat er nog te winnen valt? Nou, de US Open, dan de Australian Open, Roland Garros en Wimbledon 2013."

Wimbledon verandert in olympisch complex
Voor de hoofdtuinman van Wimbledon, Eddie Seaward, breken spannende tijden aan. Hij moet er voor zorgen dat de banen er over twintig dagen, bij de start van het olympisch toernooi, weer piekfijn bijliggen. Ook de aankleding van het complex ondergaat een metamorfose. Het groene - en vrijwel reclamevrije - terrein wordt omgetoverd in een olympische accommodatie, met de logo's van de sponsors van het Internationaal Olympisch Comité. Tijdens de Spelen hoeven de tennissers niet in overwegend witte tenues te spelen. Vorige week werd Stepanek nog tot de orde geroepen door de All England Club. Zijn rood-blauwe schoenen voldeden niet aan de voorschriften. De Tsjech moest ze omwisselen voor een paar witte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden