Sensationele tijd Dafne Schippers

Alleen Amerikaanse dopingzondaars Florence Griffith en Marion Jones waren ooit sneller

Als Dafne Schippers dieper gaat dan de meeste mensen kunnen, eisen de spieren zelfs zuurstof op van haar hersenen. De sprintwereld duizelt nog van de monumentale 21,63 waarmee Dutch sensation Schippers op de 200 meter de wereldtitel opeiste. Zelf vreesde ze na de finish het bewustzijn te verliezen.

Dat komt bij Schippers vaker voor na zware inspanningen. In Peking dwong de afkeer van verliezen haar dieper dan ooit in een tot op de streep bloedstollende strijd met de Jamaicaanse Elaine Thompson. Ze was duizelig, had suikers nodig en besefte amper dat ze de hoofdpersoon was geweest in een van de indrukwekkendste momenten uit de Nederlandse atletiekhistorie.

Dat is er dan wel een die over de hele wereld superlatieven uitlokt. Zoals bijna 70 jaar geleden Fanny Blankers-Koen deed met haar gouden kwartet op de Olympische Spelen, en in de vorige eeuw in mindere mate Ellen van Langen op de 800 meter en Nelli Cooman met haar flitsende wereldrecord op de 60 meter.

Nadat Schippers eerder deze week had verbaasd met opmerkelijke progressie en zilver op de 100 meter, schoot ze gisteren uit haar slof zoals zelden gebeurt. Slechts twee vrouwen, wijlen Florence Griffith-Joyner twee keer in 1988 en dopinggebruikster Marion Jones in 1998, waren sneller dan haar sensationele Europese record, dat voorheen met 21,71 werd gedeeld door de Oost-Duitsen Marita Koch en Heike Drechsler.

De tweede van Griffith (21.56) tijdens de halve finales van de Olympische Spelen van '88 sloeg de wereld al met stomheid. Aan dat daarop volgende zotte wereldrecord van 21,34 uit de finale mag zelfs Schippers niet denken, hoe jong ze met 23 nog is. Zij had zelfs aan haar eigen tijd niet durven denken: "Toen ik die zag, dacht ik even dat de klok kapot was gegaan".

Schippers sprong van de 22,03 van haar Europees titel naar de onwaarschijnlijke 21,63, van plaats 28 op de wereldranglijst naar drie. Waarmee ze in een vloek en een zucht een peloton even gerenommeerde als beruchte sprintsters uit de jaren '70 en '80 voorbij snelde. Onder wie die van de met staatsplan 14.25 gestuurde dopinghogeschool uit de DDR.

Na de amper drie maanden waarin haar metamorfose van meerkampster naar sprintster zich voltrok, heeft Schippers zich gelanceerd tot affiche van de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Blijft ze heel, behoudt ze haar nuchterheid en onbevangenheid onder de groter wordende druk en belangstelling, en ontwikkelt ze haar start op de 100 meter verder, dan is ze daar op de belangrijkste onderdelen een beoogde dubbelkampioen.

Niet dat zo'n resultaat na de tweede Nederlandse wereldtitel (polsstokhoogspringer Rens Blom ging haar in 2005 voor) vanzelfsprekend is. Ze kreeg samen met haar titel een waarschuwing in wat ze een 'vechtrace' noemde.

Op de harde, snelle baan van Peking, waar de (ook lange) Usain Bolt in 2008 oude theorieën over sprinten herschreef, was Schippers niet de enige met de voortstuwing van een geavanceerde drietrapsraket voor start, bocht en rechte eind. Wel was die van haar net beter afgesteld dan die van de Jamaicaanse Elaine Thompson.

Schippers was verrast door haar 'bizarre' tijd, haar coach Bart Bennema niet minder: "Knettergek. Zij kan iets uit zichzelf halen wat 99 procent van de mensen niet kan."

Toen was het op naar het meedogenloze vuurpeloton, de persconferentie. Of ze zich nu wereldrecordhoudster voelt, met Florence Griffith en Marion Jones boven zich? Schippers: "Ik houd het erop dat ik erg blij ben met de overwinning en met mijn tijd. Dat is alles wat ik erover wil zeggen. Ik weet van mezelf dat ik schoon ben en veel controles heb gehad." Bennema: "Dat ze zo snel zou zijn, had ik niet verwacht. Ik denk niet dat ze deze tijd nog een keer loopt. Dat nu vragen over doping opkomen, vind ik niet chic, maar het hoort kennelijk bij deze wereld. Daar zal Dafne mee moeten leren leven."

Schippers verdeelt energie beter

Dafne Schippers werd de sensatie van de WK op basis van haar voornaamste kwaliteiten: afsluiten van de buitenwereld, ontspannen blijven onder de onbekende, hoge druk van de favorietenrol en vooral uitvoeren van het eigen economische strijdplan. Dankzij dat laatste kon ze met haar ontspannen, lange slotpassen en duikfinish haar achterstand op de onverwacht taaie Jamaicaanse Elaine Thompson goed maken.

De Utrechtse liep zoals gebruikelijk haar bocht beheerst en ietwat ingehouden. "Ik wilde niet meteen al mijn energie verspillen, maar ik moest wel mee." Daardoor kwam ze achter de vol accelererende Elaine Thompson (eindtijd 21,66), Veronica Campbell-Brown (21,97) en Candyce McGrone (22,01) het rechte eind op.

De Nederlandse bewegingswetenschapper Daniël van Leeuwen berekende op basis van camerabeelden dat Schippers na 100 meter in vierde positie een achterstand had van 0,06 seconden op Thompson. Op 150 meter had Schippers zich opgewerkt naar de tweede positie, maar was de achterstand op de Jamaicaanse nog altijd 0,05 seconden. Pas op de laatste 50 meter won ze door minder snelheid te verliezen 0,08 op haar tegenstreefster. Met dank aan de economische start die de verzuring in de spieren uitstelde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden