Semitisme

Ik had de afgelopen dagen last van semitisme. Semitisme is in de meeste gevallen een soort mentale virusinfectie, veroorzaakt door een opeenhoping van nieuws over Joodse onderwerpen of over Israël. De symptomen zijn onrustige en twijfelende gedachten, je weet niet precies wat je overal van moet vinden. Het begint er mee dat je natuurlijk geen antisemiet bent, want dat zou onbehoorlijk en verwerpelijk zijn, maar je wilt ook geen filosemiet zijn want waarom zou je het ene volk voortrekken boven het andere, dat is immers ook racisme.

Toch zit daar direct al een probleempje. Mijn dochters Sarah en Eva bijvoorbeeld hebben voor een achtste deel Joods bloed, het is niks maar toch voelt het net iets anders dan het achtste deel katholiek bloed dat ook door hun aderen vloeit. Misschien komt dat omdat Joods bloed een raskenmerk is en katholiek bloed niet, maar het heeft toch vooral een cultureel effect: je zou trots op Joodse roots kunnen zijn maar het moet je eigenlijk niks kunnen schelen. Ik weet het niet. Semitisme.

Afgelopen vrijdag zat ik in een radioprogramma naast Frits Barend. Ik over romans, hij over sport. Natuurlijk ging het over Vitesse. Frits vond het beslist fout dat ze Dan Mori niet hadden meegenomen maar hij zei het behoorlijk voorzichtig, hij had het over iemand niet meenemen vanwege ras, of kleur of religie. Het woord 'Joods' of 'Israëlisch' viel niet. Frits Barend is zelf Joods maar dat wilde hij duidelijk niet laten meewegen in zijn oordeel, je zou eens te filosemitisch bevonden kunnen worden. En ik, naast hem, voelde mijn semitisme weer opspelen.

En dan Dieudonné. Ik heb er natuurlijk behalve in het journaal niks van gezien, maar ik neem aan dat het een behoorlijk antisemitische show is al beweert de man zelf dat hij slechts antizionist is. Moet hem daarom de mond gesnoerd worden? Ik weet het weer niet. Vrijheid van meningsuiting boven alles, echt alles? Verder. Ariel Sjaron is overleden, in Palestina vierden ze feest. Fatah noemde hem een crimineel. Hamas had het over een moordenaar. In een oud filmpje op het journaal zag je dan weer Sjaron in beeld die de voormalige PLO-leider Jasser Arafat een 'murderer' noemde. Maar Sjaron heeft toch ook Joodse kolonisten uit hun huis gezet om het vredesproces te bespoedigen.

Oorzaak nummer vier van mijn semitisme: Pensioenfonds PGGM boycot Israëlische banken die beleggen in omstreden nederzettingen. Israël boos, noemt ons superieure moralisten die met twee maten meten en heeft het over 'een groeiende anti-Israël-stemming in Nederland, een oude vriend'. Moeten we daar gevoelig voor zijn? Hebben oude vrienden voorrang of is dat 'oude vriend' ook maar morele chantage van Israël? Al dat nieuws draagt ertoe bij dat mijn semitisme de kop heeft opgestoken. Een kenmerk van mijn aandoening is dat ik het bij vlagen ineens toch allemaal zeker weet en niet langer twijfel: Vitesse zat hartstikke fout met Dan Mori, PGGM moet weg uit Israël, Dieudonné moet verboden worden, ik snap de Palestijnse afkeer van Sjaron wel. Stand na afloop van dit debat: 2-2. En dan weet ik het weer niet.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden