Selinger houdt niet van halve maatregelen

Na de Europese titel in 1995 bereikte de nationale vrouwenploeg nooit meer het podium van een groot kampioenschap. Op het EK in Kroatië, dat vandaag in Pula en Zagreb begint, gaan de volleybalsters weer serieus voor een medaille. En het liefst voor de gouden.

Op het moment dat de vrouwen zich in Amsterdam lieten kronen tot de besten van Europa, genoot Nederland veel aanzien in het internationale volleybal. Een jaar later werden de mannen olympisch kampioen, een absoluut hoogtepunt dat de prestatie van de vrouwen in Atlanta (vijfde) volledig naar de vergetelheid verdrong.

Maar op succes zit een houdbaarheidsdatum. Tijdens het EK voor mannen, eerder deze maand in Belgrado, werd pijnlijk duidelijk dat Nederland -in 1998 nog nummer één van de wereld- niet meer tot de top behoort. Brokking hield krampachtig vol dat zijn ploeg er steeds dichtbij zat, maar de vijf nederlagen moeten ook de bondscoach tot nadenken hebben gestemd.

Ook het succes van de vrouwen in Amsterdam en Atlanta kreeg geen vervolg. Pas in 2003 vielen er weer wat positieve uitschieters te noteren, met de derde plaats in de World Grand Prix en de vierde plaats op de Europese titelstrijd in Turkije. Die laatste klassering werd door de vrouwen en de toenmalige coach Frigoni als teleurstellend ervaren, zeker gelet op het superieure spel tijdens de poulewedstrijden.

Met Avital Selinger als opvolger van Frigoni probeert Nederland het verloren terrein weer goed te maken. En als een ware Selinger houdt Avital niet van halve maatregelen. In navolging van vader Arie -in 1985 een van de grondleggers van het Bankras-model dat uiteindelijk in 1996 tot olympisch goud leidde- streeft hij alleen het allerbeste na.

In de jacht op olympisch goud in 2008 in Peking, heeft Selinger het plan van zijn vader weer uit de kast gehaald. Met uitzondering van een aantal ervaren spelers die in het buitenland actief blijven, zijn de internationals ondergebracht bij Martinus. In Amstelveen krijgen zij de faciliteiten om wekelijks tot zo`n 30 trainingsuren te komen.

De ontwikkelingen in Amstelveen zullen met argusogen worden bekeken. De eredivisieclubs waren mordicus tegen het plan - ook omdat Martinus met de internationals in de eredivisie gaat spelen- en de bond gaf pas na veel vijfen en zessen toestemming. De criticasters zullen zich zeker laten horen wanneer het plan van Selinger niet het gewenste effect sorteert.

Ook binnen Martinus heeft de nieuwe situatie veel stof doen opwaaien. Van de meeste speelsters, die het afgelopen seizoen de finale van de play-offs haalden, moest gedwongen afscheid worden genomen. Zij zullen volgend seizoen bijna allemaal actief zijn in de eerste divisie. Ook voor de succesvolle trainster Vera Koenen was geen plaats meer in Amstelveen.

Het EK is voor Selinger de eerste gelegenheid om te bewijzen dat zijn filosofie over topsport -het maken van veel uren in een centrale omgeving- een juiste is. In de afgelopen maanden werkte Nederland een druk programma af, met als hoogtepunt plaatsing voor het WK van volgend jaar in Japan, een prestatie die de mannen niet wisten te leveren.

Tien jaar na het succes in Amsterdam lijken de vrouwen definitief uit de schaduw getreden van de mannen, die in de nabije toekomst vooral een leuke sparringpartner zijn voor landen die zich wél kunnen meten met de internationale top.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden