Selectieve paus

Gisteren werd bekend dat op 15 april paus Franciscus een officieel bezoek aan het Griekse eiland Lesbos zal brengen. Hij wil zich over het lot van asielmigranten ontfermen die sinds kort geen toegang meer krijgen tot Europa. Hoewel het pausbezoek als 'humanitair' wordt omschreven, is het vanzelfsprekend hoogst politiek. Met zijn geëngageerde gebaar neemt de katholieke Jorge Mario Bergoglio stelling tegen het akkoord dat de protestante Angela Merkel met de moslim Recep Erdogan heeft afgesloten. Je kunt veel op dit akkoord afdingen maar ook constateren dat met de relatieve vermindering van het aantal vluchtelingen het aantal verdronkenen drastisch is afgenomen. Beseft de Heilige Vader dit soms niet? En wat beweegt hem om zich zo nadrukkelijk te mengen in aardse politiek?

Al bij zijn eerste reis buiten het Vaticaan koos Franciscus ervoor om het 'vluchtelingeneiland' Lampedusa aan te doen. Hij wierp wat bloemen op de zee, riep later 'vergogna' (schande) toen een boot vol migranten zonk of waste de voeten van een asielmigrant. De boodschap is duidelijk, maar houdt geen rekening met de problemen die een nieuwe aanwas van moslimmigranten, die lang niet allemaal Europese waarden delen, op het oude continent kunnen veroorzaken.

Zou de paus niet beter poolshoogte kunnen nemen op plekken waar christenen per duizenden worden vervolgd of vermoord? Verder dan obligate en vage veroordelingen, bijvoorbeeld na aanslagen van jihadisten, komt hij nooit. En aan het benoemen van het beest doet hij zeker niet. Zoals met de aanslag tegen christenen (meer dan zeventig doden) in Lahore (Pakistan) tijdens het Paasweekeinde. Hij noemde dit bloedblad 'afgrijselijk' maar zoals de gerenommeerde Italiaanse journalist Sandro Magister van weekblad l'Espresso over Lahore opmerkte: 'De paus deed zijn uiterste best om de aard van de aanslagplegers niet te noemen en de betekenis van hun daad niet te duiden.' Zodra christenen onder de slagen van radicaal-islamisten bezwijken, is Franciscus extreem voorzichtig en vaag. Het is veel makkelijker om vanwege de migrantencrisis een schuldgevoel bij christenen op te roepen, dan moslims te attenderen op de geperverteerde ontwikkeling binnen hun geloof.

Het bontst maakte de Paus het vorig jaar door de echtgenoot en een van de dochters van Asia Bibi geen privé-audientie te gunnen. Deze Pakistaanse christelijke moeder van vijf kinderen zit sinds zes jaar in een Pakistaanse dodencel wegens vermeende 'blasfemie' en krijgt overal in de wereld steun. Ik heb de beelden gezien waarin de paus op het Sint Pietersplein in het voorbijgaan vader en dochter amper begroet, niet weet hoe snel hij zich uit de voeten moet maken alsof hij door een straatverkoper wordt lastiggevallen. Niet meer dan twaalf seconden duurt de ontmoeting, waardoor je door schaamte wordt bevangen.

Deze paus die de aanslag op Charlie Hebdo door jihadisten vergoelijkte door geweld 'normaal' te vinden als 'je moeder wordt beledigd', is niet zo zuiver als men denkt. Als 'cultureel' katholiek kan ik alleen toevoegen dat hij 'mijn' paus niet is en zeker niet gaat worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden