Seksualiteit is begeerte en dus valse schijn

In het drooggevallen gedeelte van de Ganges zitten naga's te midden van offervuurtjes van gedroogde koeienpoep.

Aan de Ganges zitten elke middag rijen van honderden kaalgeschoren naga-novieten van de juna-orde. Hun oude lendendoeken liggen her en der op de kade, een nieuwe, witte hebben ze omgebonden. Ze zitten in kleermakerszit. In de linkerhand houden ze een tak, met de rechterhand besprenkelen ze deegballetjes met Gangeswater, bloemen en rood poeder. Als het zover is, werpen ze het offer onder het uitspreken van een toverformule, een mantra, in de Ganges.

De kumbha mela is voor de naakte naga's de plek om novieten te initiëren, en daarvan zijn er deze keer zo'n tweeduizend. Voor het grootste deel vinden de initiaties in het diepste geheim plaats.

Even verderop zit een groep sadhoes van andere ordes pret te maken en chillums te roken. Als de bewakers even niet kijken, rennen verschillende novieten naar de groep sadhoes toe om gulzig aan hun chillums en sigaretten te trekken. Tot er een bewaker komt die hen op quasi-strenge toon gebiedt terug te gaan.

Vannacht zullen ze sterven, symbolisch. In een pijnlijk ritueel worden dan de zenuwen van de penis doorgesneden. Omdat de dood vaak wordt voorafgegaan door een doodsstrijd, staan de bewakers de novieten ook een symbolische doodsstrijd toe: een ontsnappingspoging die de hang aan het leven symboliseert.

Naga's gaan naakt om te benadrukken dat ze niet van deze wereld zijn. Seksualiteit is begeerte en dus valse schijn, die de sterveling aan het onvolmaakte leven gebonden houdt. Sommige naga's demonstreren het publiek op de kumbha mela hun a-seksualiteit door kilo'szware stenen aan hun penis te hangen. Hun schaamteloze naaktheid verwijst naar de onschuld van een naakte baby.

Zo onschuldig zijn de naga's echter niet. Velen van hen dragen speren en zwaarden, en die verwijzen naar mythen waarin Visnoe, Shiva en hun incarnaties of verschijningsvormen vochten tegen het kwaad. In de tijd van de invasie van moslimheersers en de kolonialisatie door Britten vormden de naga's een gevreesd leger, dat niet alleen streed met wapens, maar ook met magie. Tegenwoordig zijn de wapens officieel alleen symbolen voor spirituele strijd.

Naga's speelden een belangrijke rol bij de vernietiging van de moskee in Ayodhya, die op de plek staat waar volgens de mythe de god Rama geboren is. Ayodhya werd het symbool van de hindoe-nationalistische beweging, die met de BJP recentelijk aan de macht gekomen is.

Naga's strijden ook tegen zichzelf. Een naakte, met as ingesmeerde, naga zit in yogahouding te midden van zes zwaarrokende offervuurtjes van gedroogde koeienpoep. In zijn hand heeft hij een gebedsketting, die hem helpt de naam van zijn god te herhalen. Zo blijft hij uren zitten. De zon schijnt onbarmhartig. Zwarte raven kijken van een afstand toe.

In het drooggevallen gedeelte van de Gangesbedding buiten Haridwar zitten nog veel meer naga-baba's in kringen rokende koeienpoep te mediteren. Hun lange slierten vervilt haar hebben ze om hun hoofd gebonden. Witte en rode verfpatronen versieren gezicht en armen. Aan een zware ijzeren ketting om hun middel hangt een klein, rood lapje dat hun geslachtsdeel bedekt. Af en toe gooien ze wierook en druppels Gangeswater op de vuurtjes.

Wat beweegt hen? De naga-baas is de enige die niet naakt is. Hij is gehuld in een oranje doek. “Verbinding leggen met de god”, legt hij uit, en hij wijst naar boven. “Als je wilt weten hoe dat is, rook je deze pijp.” Hij wijst naar de rokende chillum die van hand tot hand door de groep mannen gaat, die zich voorbereiden op het ritueel. “De chillum is Shiva's lichaam, de hasj zijn geest, de rook staat voor de goddelijke aanwezigheid, het high-zijn is zijn prasad, zegen.” Zo heeft bijna alles een dubbele betekenis in het sadhoe-leven: een materiële, maar ook een symbolische, religieuze.

De zon en het vuur en de rook maken het tapasja-ritueel tot een zware beproeving. Maar het sterken van het doorzettingsvermogen is slechts een bijproduct. Het uiterlijke offer is symbolisch verbonden met een innerlijk offer, zodat begeerten worden getransformeerd tot spirituele energie, tapas, die dichter bij God brengt - bij Parvati, Sakti of Laksmi - want voor de naga's is God een vrouw. Het hoogtepunt van de kumbha mela biedt volgens de naga's een unieke kans om iets dergelijks te doen, maar dan op macro-kosmische schaal: met het naga badritueel kan de hele kosmos worden beïnvloed.

Vanwege de grote spirituele belangen die aan het juiste bad-moment worden toegekend, geeft de grote baddag steevast problemen. Al eeuwen vallen er doden doordat er in de massa ruzie ontstaat over de vraag wie er het eerst in de Ganges mag baden. Tijdens baddag, eind maart, brak ook ruzie uit over de volgorde. Een militante sadhoe doodde toen met zijn drietandstaf een hoge agent. Groepen sadhoes gingen elkaar vervolgens te lijf. Een tentenkamp werd platgebrand en woedende politieagenten rosten de menigte af.

De baddag vorige week verliep rustig. De prominente orde van de naakte juna-sadhoes - tienduizenden man sterk - was op dit moment suprême dan ook niet present. “Natuurlijk had de juna als eerste een bad moeten nemen”, stelt Raman Bhartiji, een belangrijke, jonge en goed opgeleide juna-sadoe. “Want wij hebben de sterkste - geheime - mantra's. Als anderen sterkere mantra's denken te hebben, laat ze dan maar hier komen. Dan zullen we bij het vuur zitten, en dan moet ieder met bewijzen komen.” Een mantra is een soort toverformule. Wie met de juiste geestesgesteldheid de juiste mantra uitspreekt, creëert dat waar de mantra voor staat.

Raman: “We waren al 41 dagen bezig met het creëren van de juiste gesteldheid om op het tijdstip van het bad iets groots te kunnen verrichten, waar de hele mensheid de vruchten van zou kunnen plukken. Volgens onze berekeningen hadden we met zonsopgang op Har ki Pairi moeten baden. Maar de overheid had samenscholingen voor zonsopgang verboden. De gevolgen zullen verschrikkelijk zijn.”

De organisatie koos twaalf uur als het ultieme badmoment. “Negen van de dertien ordes kozen voor twaalf uur, vier voor zonsopgang”, zegt een ambtenaar die anoniem wil blijven. “We konden toch moeilijk twee bad-momenten organiseren. Dan hadden we de miljoenen toeschouwers zes uur lang moeten laten wachten.”

“Bovendien zijn de juna onderling verdeeld over deze zaak: sommige leiders hadden al ingestemd met twaalf uur.” Raman: “Allemaal vinden we: doe het goed of doe het niet. Sommigen van ons wilden toch met zonsopgang naar Har ki Pairi. Maar dat was een bloedbad geworden. Onze leiders kozen er daarom voor niet te baden. De wereld heeft een unieke kans gemist door onze kosmisch-spirituele ingreep te versmaden. Nu zal alles snel slechter en slechter worden.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden