Seksadvies van Roelvink, 't moet niet erger worden

Als je leest dat Gordon, Marlies Dekkers en Ruud de Wild hoofdgast worden van een nieuwe talkshow, dan kun je als tv-recensent twee dingen doen. Jezelf wanhopig ter aarde werpen en net zo lang met je hoofd tegen het parket bonken tot je bewusteloos bent. Óf gaan mediteren. Dit keer besloot ik tot het laatste.

'Vrijdag met vrienden' heet het nieuwe praatprogamma. Een oude formule, Mies Bouwman deed het al in 1960: vrienden en bekenden zetten de hoofdgast in het zonnetje. Enigszins zweverig zag ik 538-dj Ruud de Wild. Dat schiep meteen een band, want De Wild zelf is bijna altijd licht in het hoofd, zo begreep ik al gauw. "Hij is snel dronken en gaat dan met een vogelkooi op zijn hoofd dansen", wisten de vrienden. WNL-presentatrice Eva Jinek vroeg: "Ik weet dat je over je hele lichaam getatoeëerd bent, hoewel je je kleren nog aan hebt. Is jouw leven seks, drugs en rock and roll?" Waar zou dat 'nog' op slaan? Zou het programma nog erger worden dan het nu al was? "Ik ben een oversekste alcoholist", antwoordde De Wild. En Jinek lachte luid. De show zou inderdaad nog erger worden dan die al was.

Totdat Jinek eindelijk échte vragen ging stellen. Over De Wilds streng-gelovige opvoeding, de breuk met zijn ouders, de moord op Fortuyn waarvan hij getuige was geweest en de gekte in zijn hoofd daarná. Je zag De Wild veranderen van een blaag in een gehavend man: verdrietig, met een door pijn getekend gelaat. "Ik heb twee zelfmoordpogingen gedaan", sprak hij. Het werd doodstil in de North Sea Jazz Club. Ik beloof niet dat ik naar Gordon of lingerieprinses Dekkers ga kijken, maar ik was uiteindelijk wel onder de indruk van deze diskjockey. Alleen jammer dat Jinek zo laat aan het drama in De Wilds leven toekwam. Want dáár ligt wel het verhaal.

Zoals ook bleek uit het imponerende 'I am a woman now', zaterdag herhaald door de VPRO. Michiel van Erp volgde vier transseksuele vrouwen die in de jaren vijftig en zestig een geslachtsoperatie hadden ondergaan in Casablanca. Ze leken een soort übervrouwen: hoog op de hakken, zorgvuldig opgemaakt en chic gekleed. Veel gelukkiger geworden, zeiden ze. Maar wel stuk voor stuk eenzaam.

Sommigen waren terechtgekomen in het erotische amusement. "Na de operatie heb ik nooit meer werk kunnen krijgen in Engeland", zei April, de deftigste van het stel. "Maar goed, ik heb zo'n vreselijke jeugd gehad dat je wel gewend raakt aan afwijzingen." Toch maakte geen van allen een zielige indruk. Eerder zelfbewust en krachtig, hoewel het drama blijft. "Mannen gaan altijd terug naar een echte vrouw", wist de Vlaamse Corinne.

Een drama in heel andere zin is 'I love vijftig tinten grijs' (Net5), naar de erotische bestseller. De tragedie is hier dat artiesten, veelal uit de B-garnituur, ons gaan bijpraten over hun seksleven. Wat zou hiervan de bedoeling zijn? Ons libido afremmen? Je gaat toch niet prettig naar bed als Dries Roelvink heeft uitgelegd dat hij 'op z'n hondjes altijd zo lekker kan gassen'. Het zal wel te maken hebben met het misverstand dat 'we' alles over BN'ers willen weten. Het is openhartigheid voortspruitend uit leeg exhibitionisme. En niet uit levenspijn, zoals bij Ruud de Wild en 'I am a woman now'.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden