Ségolène probeert het als sekteleider

Ségolÿne Royal afgelopen zaterdag in de Parijse concertzaal Le Zénith. (Trouw)Beeld AFP

- Iets tussen

Drie kwartier lang zwierf Royal in spijkerbroek en een lichtblauw goeroetuniek over het podium van de Le Zénith, een Parijse poptempel die was opgewarmd door verschillende bands.

Theatraal gebarend, ondersteund door vierduizend dolenthousiaste aanhangers en een schermpje waarop haar tekst voorbij rolde, trok zij van leer tegen massaontslagen, armoede en het ’dolgedraaide financiële systeem’.

En tegen sommige socialistische kameraden die haar hebben verraden. Want Royal is vast van plan in 2012 een nieuwe poging te wagen om het Elyséepaleis te veroveren. Haar probleem daarbij is dat haar ster in de Parti Socialiste is gedaald.

Volgende maand kiest de partij op een congres in het Bretonse Rennes voor een nieuw programma en een nieuwe leider. Die sessie moet een einde maken aan een al jaren woedende crisis waarbij realo’s en hardlinkse maatschappijhervormers elkaar bestrijden. De huidige chef van het Internationaal Monetair Fonds, realo Dominique Strauss-Kahn, heeft de voorkeur van de leden. Hij wordt gevolgd door de burgemeester van Parijs, Bertrand Delanoë, ook een realo. En dan pas komt Ségolène Royal.

De Ségo-show is dan ook vooral een poging het belang van deze officiële race waarin zij uit beeld is geraakt van minder belang te laten lijken. President worden kan misschien ook wel zonder partij, zonder congres. De toekomst zal haar gelijk geven, zo voorspelde ze: „Ik ben er vandaag en ik zal er morgen ook zijn.”

Ze sprak over een ’nieuw Frankrijk’ waarin mensen oog hebben voor elkaar. Zij, zo suggereerde ze, kan het land daar naar toe leiden. Ze sloot af met het scanderen van fra-ter-ni-té (broederschap, saamhorigheid) een kreet die werd overgenomen door haar fans.

Verbazing, ongeloof en plaatsvervangende schaamte domineerden de commentaren. Ze hoort , sneerde een columnist van Le Figaro, stemmen die haar vertellen dat ze een bijzondere opdracht heeft, zoals Jeanne d’Arc : „Ik voel dat er steeds meer mannen en vrouwen zijn die zich tot mij richten.”

Ex-minister en partijgenoot Henri Emmanuelli oordeelde het hardst over het spektakel: „Dit kan je toch niet serieus nemen? Politiek is geen show. De volgende keer gaat ze er nog bij dansen.”

Maar lang niet iedereen heeft haar afgeschreven. Volgens de socioloog Michel Maffesoli doorgrondt Royal de tijdgeest beter dan haar traditionele tegenstanders en treedt de politiek met haar definitief het post-moderne tijdperk binnen: „Het omhulsel is belangrijker dan de inhoud. Dat heeft zij goed begrepen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden