Sean Penn vecht tegen het Witte Huis en Ryan Gosling zingt een liedje

Sean Penn in Fair Game Beeld
Sean Penn in Fair Game

Zojuist de enige Amerikaanse film in competitie gezien: het op ware gebeurtenissen gebaseerde 'Fair Game' van regisseur Doug Liman, waarin Sean Penn het opneemt tegen het Witte Huis.

Tja, wel een beetje laat, om in 2010 nog eens met een film aan te komen waarin het bestaan van ‘weapons of mass destruction’ in Irak wordt ontkend. Maar dat is misschien niet eens de grootste zonde van 'Fair Game'. Ongelukkig is vooral, dat de film het opneemt voor de Amerikaanse geheime dienst, de CIA, die inzake Irak ‘overruled’ werd door het Witte Huis, zo redeneert de film. De CIA treft dus geen blaam. De enige die nog een trap na krijgt is de regering Bush, en dat is vooral veilig gespeeld door de makers van de film. De beloofde politieke thriller is het ook niet echt geworden, daarvoor wordt te veel geleund op het genre van de actiethriller compleet met pompende soundtrack.

De CIA wordt in de film ook vertegenwoordigd door een betoverende blondine, gespeeld door Naomi Watts die eerder deze week straalde in de nieuwe romantische komedie van Woody Allen, het buiten competitie vertoonde 'You Will Meet a Tall Dark Stranger'. Watts speelt de toegewijde CIA undercoveragente Valerie Plame die het onderzoek leidt naar het bestaan van massavernietigingswapens in Irak. Haar echtgenoot Joseph (Joe) Wilson, een Amerikaanse ambassadeur met kennis van het Afrikaanse continent en Irak wordt door de geheime dienst al snel bij het onderzoek betrokken. Maar als hij merkt dat het Witte Huis allerlei bevindingen gewoon van tafel veegt, besluit hij een tegengeluid te laten horen en op 6 juli 2003 een artikel te publiceren in de New York Times. Een paar dagen later wordt de undercover-rol van zijn echtgenote aan de openbaarheid prijs gegeven, en wordt alle contact verbroken.

We zien Sean Penn vervolgens genieten van het gevecht tegen de regering Bush en het Witte Huis. Maar de echte heldenrollen zijn natuurlijk voor de Amerikaanse diplomatieke en geheime dienst die hier de kans krijgen om hun straatjes schoon te vegen. Eigenlijk is het dus een wat onhandige rol van de geëngageerde Penn die vorig jaar nog een Oscar won voor zijn vertolking van de vermoorde homoseksuele activist Harvey Milk. Penn was vandaag ook niet aanwezig in Cannes om de lancering van Fair Game bij te wonen, maar dat zou weer zijn vanwege zijn humanitaire werken in Haiti.

Ook de tweede Irakfilm bracht de zaal niet in vervoering. De Britse regisseur Ken Loach, die vier jaar geleden de Gouden Palm won voor 'The Wind That Shakes the Barley', had misschien bij zijn besluit moeten blijven om zijn nieuwe drama 'Route Irish' niet te laten meedoen aan de competitie. Het verhaal van een Engelsman die de dood van zijn vriend gaat onderzoeken, die om het leven is gekomen op weg van het vliegveld van Bagdad naar de Greenzone (de gevaarlijkste route ter wereld, zo wordt in de film opgemerkt) is vooral een wat drammerige dialoogfilm geworden, niet echt iets wat thuis hoort in de competitie van Cannes.

Nee, de heerlijkste verrassing was 'Blue Valentine' van regisseur Derek Cianfrance. Eigenlijk de beste Amerikaanse bijdrage 'so far', niet in competitie te vinden, maar in het programma Un Certain Regard. Evenals Abbas Kiarostami (in competitie met 'Copie Conforme') experimenteert Cianfrance met het klassieke relatiedrama. Dat doet hij intelligent en innemend, en hij boft enorm met zijn hoodrolspelers: Michelle Williams en Ryan Gosling. Vooral de laatste is geweldig als de jongeman die het meisje van zijn dromen het hof maakt met een liedje op de gitaar, ergens in de straten van New York. Gosling speelde eerder de sterren van de hemel als de verslaafde onderwijzer in 'Half Nelson' en in 'Lars and the Real Girl' waarin hij een opblaaspop als tegenspeelster had. Behalve acteren, kan Gosling dus ook gitaar spelen en zingen. Vorig jaar richtte hij zijn eigen band op: Dead Man’s Bones. Die houden we in de gaten.

Ryan Gosling zingt een liedje voor Michelle Willams in Blue Valentine Beeld
Ryan Gosling zingt een liedje voor Michelle Willams in Blue Valentine
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden