Schutte strijkt glad

Hoofdredacteur van Vrij Nederland Xandra Schutte verontschuldigt zich voor het eerdere verhaal over de bedreigde politicologe Ayaan Hirsi Ali. 'Tussen bedreigen en bedriegen', stond boven dat artikel, en dat was een kop die meer suggereerde dan we waar konden maken, schrijft Schutte nu.

Schutte begint haar betoog over het hoe en waarom van dit stuk met een luchtje, met een uiteenzetting over Salman Rushdie. Die werd het symbool van de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting: een vreselijk lot volgens Schutte, want als je een symbool bent interesseert niemand zich nog voor je boeken of wat je hebt te zeggen.

Omdat Hirsi Ali ook 'een affaire' was geworden, wilde VN nuchter naar de aard van de zaak kijken. Juist omdat doodsbedreigingen en de opsluiting van een schrijver de discussie onmogelijk maken, moesten 'de twijfels over de ernst van de bedreigingen' aan haar adres naar buiten.

Dat het verhaal van VN-redacteur Elma Verhey is mislukt als nuchter feitenrelaas, geeft Schutte alleen maar een beetje toe. Zij betreurt de kop boven het stuk en de boosaardige uitsmijter dat Hirsi Ali misschien wel thuishoort in het rijtje Jules Croiset en Tara Singh Varma, beiden erkende mythomanen. Dat was onzorgvuldig volgens de hoofdredacteur, voor de rest is er niet veel aan de hand. Het bewijs dat 'internationaal georganiseerde moslim-radicalen' het op Hirsi Ali hebben voorzien, is immers nog steeds niet geleverd.

Toch probeert Schutte nog meer flagrante missers glad te strijken. Hirsi Ali's vader beweerde in VN, via twee Somalische jongens uit Tilburg, dat hij zijn dochter al maanden niet meer had gesproken: terwijl juist een waarschuwing van haar vader voor Hirsi Ali het sein was aangifte te doen. NRC Handelsblad meldde nog dezelfde dag waarop VN verscheen dat Karin Schagen, een documentairemaakster die Hirsi Ali al maanden volgde, een gesprek tussen vader en dochter -over de bedreiging- op band had. Konden wij niet weten, zo verdedigt Schutte het onderzoekswerk van Verhey. Maar ook Paul Kalma, de directeur van de Wiardi Beckman Stichting waar Hirsi Ali werkt, en anderen uit haar omgeving hadden Verhey kunnen vertellen dat zij geregeld telefoneerde met haar vader. Omdat zij kennelijk als een bedriegster moest worden ontmaskerd, gaf VN de voorkeur aan (tweedehands) commentaar van de vader.

NRC Handelsblad krijgt er deze week van langs in HP De Tijd. Volgens ex-NRC redacteur Paul Frentrop lijdt de krant 'af en toe aan een zekere denkluiheid'. Die beschuldiging slaat niet op de 'vele vaklieden onder de 188 redacteuren', zo maakt hij duidelijk, maar wel wel op de commentatoren, columnisten en andere opinion leaders. Die kregen de laatste jaren steeds meer sympathie voor de PvdA en zijn afgedaald tot een 'onaardvaardbaar niveau'.

Frentrop citeert onder meer boekenredacteur Elsbeth Etty die LPF-kamerleden 'gajes, tuig en schorem van de straat' noemde. Ook boekenchef Sjoerd de Jong, hoofdredacteur Folkert Jensma en de columnist Bas Heijne kunnen er volgens Frentrop wat van, als het om 'dogmatische linksigheid' gaat. Frentrop blijkt erg boos op de reacties op zijn artikel 'Er is iets mis met de islam' dat vlak na 11 september 2001 verscheen. Hij werd wel een 'zondagsdenker met opgeblazen retoriek' genoemd (Heijne), maar ontving geen uitnodiging om zijn ideeën op de opiniepagina toe te lichten. Zou dat nu alsnog mogen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden