Schouten

Een van de grootste zegeningen die de televisie in de huiskamer heeft gebracht is het gevoel van: ik hoef er niet bij te zijn. Vooral het uitzicht op grote menigten heeft die uitwerking. Zonder televisie zou je misschien denken dat je iets miste door niet bij de Postcodeloterijshow aanwezig te zijn, of geen deel uit te maken van het publiek bij het Eurosongfestival; zelfs zou je kunnen menen dat die geweldige demonstratie tegen wat dan ook het niet zonder jou had kunnen stellen. Maar nu je het te zien krijgt maakt een weldadig gevoel zich van je meester: ik ben daar niet! Of zelfs: ik ben ontkomen! Het is alsof je op het laatste nippertje bent vrijgesteld van een ritje in een volgepakte ondergrondse. Neem nu de EO-jongerendag. In de Amsterdamse Arena. Ik weet niet of de organisatie ook speelt met de herinnering 'Christenen in de Arena' maar in mij kwam die gedachte onverbiddelijk op. Ik herinner me ze nog wel uit mijn jeugd, de toogdagen voor christelijke jongeren: wat lichte, opwekkende preken, veel gegospel, 's middags een toneelstuk over Bileam en verder veel zingen en bidden. De bijbelse atlas in mijn kast getuigt nog van de tweede plaats die ik er ooit in een bijbelquiz haalde, toen ik het moest afleggen tegen iemand die wist hoe de vijf verslagen koningen der Midianieten heetten: Evi, Rekem, Zur, Hur en Reba. En overal, overal om je heen voortdurend leeftijdgenoten, alsof het leven slechts uit één stam bestaat: een kudde soortgenoten.

Rob Schouten

Maar het Mystery-dansfestival, even verderop in Biddinghuizen, levert precies hetzelfde heilzame besef op. Nee, ik hoef niet urenlang met een XTC-pil op house te dansen, vandaag geen headbangen! Sociologen hebben afgelopen weekend beide groepen met elkaar vergeleken en geconstateerd dat er niet veel uiterlijke onderscheiden zijn, dat wil zeggen, op de Jongerendag lopen ook heavy metal-achtige jong'ren rond, in Biddinghuizen begijnachtige meisjes. Voor het verschil hoef je er dus ook al niet meer naartoe.

De televisie, die genadeloos is, bracht het allemaal in beeld: het geslenter over het terrein, de samenscholing van kneuzen, de overwegend hormonale belangstelling, de massa. Ik keek ernaar als een bezoeker in een viskom en kon alleen maar denken: wat zou er toch door hen heengaan?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden