Schouten

Omdat ik iets over Oliver Cromwell wilde weten vroeg ik in de Universiteitsbibliotheek de Clarendon State Papers aan.

Geen boek waarvoor de belangstellenden in de rij staan, ontdekte ik, want toen ik ermee naar mijn zitplaats terugliep zag ik dat het nog onopengesneden was. Ik weer terug naar de bibliothecaris, alwaar bleek dat we intussen in de eenentwintigste eeuw waren beland. Want hij wist niet wat te doen. Nergens een briefopener of een vouwbeen voorhanden. En omdat hij ook geen zakmesje bij zich had gestoken om de meegenomen lunch-appel te schillen, ontstond er een probleem. Een boek is geen walnoot die je bij gebrek aan notenkraker tussen de deur kraakt en dus werden de Clarendon State Papers hoofdschuddend meegenomen naar de bibliothecaire ingewanden. Een veeg teken want een boek dat al een eeuw lang ongelezen in de bibliotheek staat, functioneert niet en in gedachten zag ik iemand het al in de papiervernietiger mikken. Maar dit exemplaar was door mijn aanvraag nog net van de vernietigingsdood gered en met een opgelucht gevoel kon ik aan Cromwell beginnen. Nog net, want steeds vaker beginnen de wetten van de economie ook de cultuurpaleizen van onze samenleving, de archieven, bibliotheken en musea, aan te tasten. Wat ruimte in beslag neemt moet ook circuleren. Een boek of kunstwerk dat staat te niksen moet zijn plaats maar afstaan aan een nuttiger broeder. En om zo nuttig mogelijk te lijken organiseert ieder zichzelf respecterend museum of archief zich suf aan tentoonstellingen; oude kiekjes worden publiekelijk aan de wand gehangen, boeken liggen als gebraden haantjes opengeslagen in de vitrines. Laat zien wat je hebt! Als het allemaal maar aandacht oplevert! Het Stedelijk Museum in Amsterdam moet z'n huis uit omdat het meer van z'n collectie wil laten zien. En in de openbare bibliotheek bij mij om de hoek hebben ze de mappen met informatie over Nederlandse schrijvers op de vuilnishoop gedonderd, omdat ze veel te veel ruimte in beslag namen. Wie nu wat over Judith Herzberg of Theo Thijssen wil weten moet het maar op een cd-rom opzoeken. Als we niet uitkijken raakt de schone taak van het conserveren langzaam in onbruik. En zitten we straks in een wereld zonder zolders en kelders. Waar een vouwbeen de doodsteek betekent.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden