Schouten

Ergens rond je puberteit merk je dat de kinderspelletjes menens beginnen te worden. Binnenkort word je echt 'vader en moedertje', of verander je van 'doktertje' met plastic stethoscoop in student medicijnen. Het eerste signaal van die onontkoombare professionalisering is tegenwoordig vaak het moment waarop je gaat babysitten. Ik mag dan het gevoel hebben dat hun eigen babysits nog maar net de deur achter zich hebben dichtgetrokken, mijn dochters zijn ineens toch zelf aan de beurt. Of ik mensen ken met kleine kinderen. Het is even slikken want je weet dat er geen houden meer aan is, zometeen studeren ze in Tilburg, bellen eens in de week en komen met een bloemetje naar je verzorgingsflat.

Rob Schouten

Nu kalm blijven, niks aan de hand. Meisjes van vijftien willen graag babysitten, overal ter wereld. Natuurlijk heb je films waarin psychopaten met een bijl rond zo'n door de ouders verlaten huis sluipen of de heer des huizes teut thuiskomt met oneerbare voorstellen. Ach, films. Ja hoor, ik heb nog wel wat vrienden in de luiers. Ook voor mij is dit nieuw: arbeidsbureau voor je kinderen spelen. Ik denk aan mijn eigen eerste baantje. Babysits had je toen nog niet zo, dat hoorde bij een wereld van theaterbezoek en uit eten gaan en of het nou aan mijn kringen of aan mijn tijden lag, dat deden de boven je gestelde volwassenen nauwelijks. Via een uitzendbureau kreeg ik een vakantiebaantje in een Iglo-fabriek, Lucas Aardenburg te Hoogeveen. Prei in een machine douwen. Bij de poort kwamen de hele dag de vrachtwagens binnen en storten hun stronken op de lopende band. Ik stond in de eerste lijn, het pak prei à la crême was nog heel ver weg; grote bossen en zware kluiten dobberden langs op de lopende band. Soms moest ik een door de snijmachines gehalveerde muis verwijderen. Het was geen baantje waarvan je een onweerstaanbare drang oploopt om in de prei te gaan. Mijn moeder gooide na afloop al m'n kleren weg. Ik vroeg me in die tijd wel eens af wat er van me moest worden. Dat doen mijn dochters allicht ook, als ze met een bak chips in het vreemde huis tv zitten te kijken. Eerste baantjes zeggen allang niks meer. Je oefent wat en wordt iets heel anders. Van krantenjongen tot miljonair. Van preidouwer tot stukjesschrijver. Van babysit tot... Ach, we zien wel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden