schouten / Geëmailleerde ham

Het viel me op toen ik de roman ’De wandelaar’ van Adriaan van Dis las, bladzijde 20: ’Direct na thuiskomst had hij hem gewassen, een heel gedoe was het geweest, hij had op zijn knieën voor het bad, in gevecht met de douchekop, de hond glibberend op email, roetzwart van het sop; razend was ie en hij wist nog los te breken ook.’

Rob Schouten

En later, in de roman ’Snijpunt’ van Nelleke Noordervliet op pagina 340 hetzelfde; ’Het is blinkende oppervlakte. Koud, glanzend email dat met een eenvoudig mes kapot is te maken.’ In beide gevallen las ik, hoewel de contexten er geen enkele aanleiding toe gaven ’e-mail’, ’de hond glibberend op e-mail.’ ’koud, glanzend e-mail’.

Een paar jaar geleden was dat nog andersom. Als iemand het woord ’e-mail’ gebruikte las ik ’email’. Maar intussen is de nieuwe wereld over de oude heengetrokken en is het woord van Frans Engels geworden zeg maar, een beetje zoals nette mensen vroeger Frans spraken, terwijl tegenwoordig Engels de lingua franca is. Zodoende merkte ik dat het email-proces bij mij voltooid is, dat ik ongemerkt ben terechtgekomen in een ander taalgebied.

Ook de gewoontes in dit nieuwe land zijn anders. Tegenwoordig kijk ik elke ochtend eerst even in mijn ’box’ (toen ik klein was iets voor baby’s, tegenwoordig juist iets voor volwassenen) wie mij ’s nachts nog wat heeft willen toeroepen. En jawel hoor, Jan en Alleman blijkt zich, terwijl ik lag te slapen, om mij bekommerd te hebben. Vroeger werd ons wijsgemaakt dat kaboutertjes de boel voor ons deden, tegenwoordig zijn het verre lieden van over de hele wereld met onmiskenbaar Samaritaanse neigingen: Your new penis is waiting for you. Your penis reminds of a tiny toothpick. You deserve something better and bigger.

Hoe weten ze dat toch, vraag ik me af. En ook dat ik wel drie keer in de week naar de zon wil, in een casino wil spelen en al mijn gewicht verliezen en als ik Dr. Brown Smith van de Nigeriaanse oliemaatschappij terugmail ligt er 16 miljoen euro op me te wachten. ’Spam’ was vroeger een soort goedkope gekruide ham in een blikje maar ook dat weet allang niemand meer, tegenwoordig is het ongerichte reclame die ongevraagd in je e-mail gedeponeerd wordt. Monty Python bedacht deze toepassing van het woord door heel hard Spam spam spam spam. Lovely spam! Wonderful spam! in een restaurant te zingen, zodat niemand meer normaal met elkaar kon praten.

In mijn jeugd werd mij wel eens gezegd dat ik de oorlog niet had meegemaakt en ik dus geen recht van spreken had (ik had bijvoorbeeld geen honger, want wist niet eens wat dat was, ik had ’trek’). Kennelijk was het zaak om tijdens je leven een paar grote of schokkende evenementen te ervaren. Nu kinderen, die grote ommekeer was voor opa de komst van de computer. Toen-ie nog een jongetje was kwam Tante Pos nog twee keer per dag langs en wist niemand wat e-mail en spam was. Wie is Tante Pos, opa? Zoek maar op op internet. Doen ze. En dus weten ze het even later: Tante Pos is een brasserie in Ommen. Sic transit gloria mundi.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden