schouten / Afgelopen

’t Is eigenlijk wel een mooie uitvinding, zo’n jaar. Precies groot genoeg om er dingen van te kunnen onthouden. Stel je voor dat we in maanden rekenden, dan moest je gedurende je leven de gebeurtenissen in zo’n duizend verschillende eenheden zien te plaatsen. Of in decennia, dan leek zo’n beetje alles tegelijk te zijn gebeurd.

Toch ben ik aan het eind van het jaar vaak al weer vergeten wat er halverwege of aan het begin precies gebeurd is. Hoe stond het leven er bijvoorbeeld begin 2007 voor? Geen flauw idee. We vergeten even snel als we meemaken. Grotendeels tenminste. Gelukkig zijn er de journaals en de overzichten die het voor ons bijhouden, zodat ik later kan zeggen dat het in 2007 was dat zus of zo voorviel, ik was toen drieënvijftig.

Wat ik bijvoorbeeld snel zal vergeten, zijn de titels van cabaretprogramma’s waarmee onze narren het jaar dit keer afsluiten. Ik noem ze daarom voorzover ze me nu opvallen: ’Het kwaad’ van Lebbis, ’Knettergek’ van Van Hout & De Ket, ’Schreeuwstorm’ van Youp van ’t Hek. Was het dan zo’n vreselijk jaar? Ach nee natuurlijk, maar net als bij Dante is voor cabaretiers de hel inspirerender dan de hemel of het vagevuur.

Ik herinner me zelf ook met meer moeite dat ik ergens in het voorjaar heerlijk in de zon zat dan dat Saddam Hoessein afgelopen winter werd opgehangen. Dat gebeurde trouwens nog net vorig jaar, zie ik, op 30 december 2006. Zo onzorgvuldig werkt het geheugen dus, ik zou gezworen hebben dat het in 2007 was.

De vraag of 2007 een goed of een slecht jaar was kan ik niet beantwoorden. Aan het eind van het jaar las ik op teletext 1. dat er steeds meer files buiten de spits komen en 2. dat de verkeersveiligheid is gestegen. Behalve dat er een causaal verband tussen beide los aangeboden mededelingen lijkt te zijn (wie stilstaat levert weinig gevaar op) lijkt het me ook een signaal van toenemende welvaart, of misschien moet je zeggen welrit. Nog weer meer auto’s kennelijk, nog weer minder ongelukken. Begin dit jaar was ik in Ethiopië (dat weet ik nu eens heel erg zeker) en daar was het precies andersom: weinig auto’s, veel ongelukken.

Ethiopië, hoor ik Geert Wilders smalen, wat hebben wij daar nu mee te maken! Kennelijk schrikken veel mensen zó van de grote wereld dat ze gauw weer in hun eigen huisje willen gaan zitten. Zo iemand lijkt mij Geert Wilders, onze ’politicus van het jaar’, met zijn grote mond en zijn dichtgeplamuurde geest. Het is tekenend dat zo iemand uitverkozen wordt. Vanwege de vorm, niet vanwege de inhoud. Er zou eens een verkiezing moeten komen van de politicus met de meeste inhoud. Maar daar beginnen we niet meer aan.

Welvaart brengt nu eenmaal vormendienst met zich mee. Terwijl armoede en zorgen de inhoud prikkelen. Altijd al zo geweest: Rome werd decadent, het lompenproletariaat genereerde Das Kapital. Vind ik jammer, zouden we eens wat aan moeten proberen te doen. In 2008 dan maar, als de aarde aan een nieuwe, zoveelste omloop rond de zon begint. Want dat is een jaar tenslotte, een doodgewoon natuurkundig verschijnsel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden