Schorsing kan Hiddink tot impopulaire maatregel dwingen

LIVERPOOL,NYON - Als hij wordt geselecteerd voor de EK-eindronde, zal Danny Blind bij de eerste wedstrijd in Engeland tribuneklant zijn. De KNVB hoopt nog op een aparte regeling voor de aanvoerder van Ajax en Oranje, maar een woordvoerder van de Europese voetbalunie (UEFA) liet gistermiddag weten dat Blind automatisch en definitief voor één wedstrijd wordt geschorst.

MATTY VERKAMMAN

Blind kreeg woensdag van de Witrussische scheidsrechter Vadim Zjoek in de 79ste minuut de gele kaart. Samen met Ronald de Boer gleed hij door op de Ier Alan Kernaghan. Volgens de Nederlandse spelers was het een verkeerde waarneming van de arbiter. Ronald de Boer overwoog zelfs even Zjoek er op te wijzen dat niet Blind maar hij de overtreding maakte. De kaart weegt zwaar voor Blind die nu met een hoogst onbevredigende schorsing wordt geconfronteerd. In de eerste wedstrijd tegen Luxemburg werd hij door de Noordierse scheidsrechter Snoddy ook al met geel beboet. Het ging toen om een bijzonder onnozele kaart; gegeven na een reglementaire schouderduw tegen de Luxemburger Holtz.

KNVB-wedstrijdmanager mr. Will van Rhee dacht gisteren voor het vertrek uit Liverpool voor Blind nog een potje te kunnen breken bij de UEFA. “In het kwalificatietoernooi leidt een tweede gele kaart automatisch tot een schorsing, maar mogelijk wordt de beslissingswedstrijd tegen Ierland als een apart geval beschouwd. Ik weet niet of de reglementen hier in voorzien.” Die hoop, zo liet een woordvoerder van de UEFA in Nyon enkele uren later weten, is vals. “Het reglement maakt geen uitzondering tussen groepswedstrijden en beslissingswedstrijden. Het is jammer voor het Nederlands elftal en voor Danny Blind, maar door zijn tweede gele kaart wordt hij voor een wedstrijd geschorst.”

Langzamerhand wordt het Nederlands elftal voor Blind een enigszins traumatische affaire; althans in relatie tot de grote eindtoernooien. De 34-jarige Zeeuw is al vanaf het voorjaar van 1986 international - en dat al 36 interlands lang - maar op de EK- en WK-eindtoernooien heeft hij nog geen minuut gespeeld. Bij het WK van 1990 in Italië kon hij nog wel vrede hebben met zijn reserverol. Hij was toen nog rechtsback en voor die positie was in die periode de PSV'er Berry van Aerle de vaste man.

Meteen na het voor Oranje mislukte toernooi in Italië, kreeg Blind de positie van Van Aerle. Voor het EK-kwalificatietoernooi van 1992 was hij in alle acht wedstrijden tegen Portugal, Griekenland, Malta en Finland van de partij. Hij miste in die reeks zelfs geen minuut. Blind was toen de enige van de 26 ingezette spelers die alle 720 kwalificatieminuten in het veld stond.

In Thessaloniki bekroonde hij die sterke reeks in de afsluitende wedstrijd tegen de Grieken met een fraai doelpunt. Blind dook 'à la Beb Bakhuys' naar de bal en versloeg op die manier koppend doelman Sarganis. In de daarop volgende maanden bleef Blind ook de rechtsback, maar enkele dagen voor het EK-eindtoernooi in Zweden begon, gaf bondscoach Rinus Michels tot verbijstering van de Ajacied ineens weer de voorkeur aan Berry van Aerle. Toen bleek dat de PSV'er niet fit genoeg was voor het toernooi, kreeg Blind een nieuwe klap in het gezicht. Niet hij, maar linksback Adri van Tiggelen nam in de derde EK-match, tegen Duitsland, de plaats in van Van Tiggelen, waarna Frank de Boer linksback werd.

In de aanloop naar het WK van 1994 wist Danny Blind letterlijk en figuurlijk zijn plaats. Bij Ajax was hij al geruime tijd de gevierde libero. Hij kon er mee leven dat hij voor die positie in Oranje de tweede man achter Ronald Koeman was. In het kwalificatietoernooi was hij nog even rechtsback tegen Noorwegen en vervolgens de vervanger van Koeman op Wembley tegen de Engelsen. Koeman had vervolgens in Amerika zo veel moeite met de hitte, dat hij eigenlijk plaats had moeten maken voor Blind, maar bondscoach Dick Advocaat hield Blind ook toen van de eerste tot de laatste minuut aan de kant.

In het woensdag afgesloten kwalificatietoernooi voor de EK '96 in Engeland is Danny Blind eindelijk de vaste libero van Oranje geworden. Enkele maanden geleden kreeg hij echter opnieuw een bittere smaak in de mond, toen bondscoach Guus Hiddink nadrukkelijk naar de bereidheid tot een terugkeer in Oranje van Feyenoorder Ronald Koeman informeerde. De manier waarop dat ging en de rollen die Hiddink en Koeman speelden (“beiden hadden eerder duidelijkheid moeten scheppen”) ontstemde de aanvoerder van het Nederlands elftal in hoge mate.

Gisteren dan zat Danny Blind als enige Oranje-klant niet stralend in het vliegtuig dat de zo nadrukkelijk Ajax-gekleurde ploeg van Manchester naar Schiphol vloog. Opnieuw mag hij vrezen voor een groot toernooi. De eerste wedstrijd zal hij dus in juni moeten missen. Dat kan een gevaar inhouden voor Blind. Het ligt immers voor de hand dat de nieuwe combinatie in het centrum zal worden gevormd door libero Frank de Boer en alleskunner Clarence Seedorf. Als dat duo, waar Hiddink zich in de voorbereiding in eerste instantie toch op moet richten, voldoet, kan de positie van Blind andermaal in gevaar komen.

Hiddink beseft dat hij bij de internationale doorbraak van jonge spelers als Clarence Seedorf, Ronald de Boer en Edgar Davids op zeker moment een impopulaire maatregel moet nemen. Blind kan in het nauw komen als Dennis Bergkamp en Patrick Kluivert de combinatie voorin blijven vormen, Ronald de Boer blijft gloriëren als rechter- of centrale middenvelder en Clarence Seedorf op de plaats voor Frank de Boer zijn enorme ontwikkeling doorzet. Voorlopig luidt de balans voor Danny Blind dat hij bij Oranje vijftien vriendschappelijke, negentien EK- en twee WK-kwalificatiewedstrijden heeft gespeeld.

De Britse media waren gisteren onder de indruk van de manier waarop Ierland door het jonge Oranje opzij werd gezet. Met name het spel van de tieners Patrick Kluivert en Clarence Seedorf werd in algemene zin bejubeld. Voor de BBC-televisie bombardeerde Ruud Gullit Oranje meteen maar tot favoriet voor de Europese titel. In zijn enthousiasme over het spel van het Nederlands elftal, ging mede-commentator Alan Hansen nog verder. “Supervoetbal van een superelftal”, zo vond Hansen, die met open mond had aangezien dat aan het beslissende doelpunt van Kluivert - de rechtsbenige die op Anfield Road twee maal met links scoorde en intussen wordt beschouwd als een serieuze kandidaat voor de titel Europees voetballer van het jaar - één minuut en 23 seconden Hollands balbezit vooraf was gegaan. Toen Oranje op 7 juli 1974 aan de WK-finale tegen West-Duitsland begon, was vanaf de aftrap 54 seconden lang geen Duitser aan de bal geweest eer Johan Cruijff van scheidsrechter Jack Taylor de strafschop kreeg, die Johan Neeskens benutte. Het op de Ajax-leest via een superieur uitgevoerd positiespel geschoeide balbezit, was ook al zo langdurig alvorens Kluivert dit jaar in de Europa Cup-finale tegen AC Milan scoorde: 44 seconden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden