Schoorel leert te leven als prof

rotterdam – De eerste actie van Raemon Sluiter als eigenaar van de Faas Wilkes Sportprijs, zojuist gekregen voor zijn verdiensten voor de sport in Rotterdam, was het uitreiken van een prijs aan een Amsterdammer. De toernooidirecteur van de nationale Masters deed het met gepaste trots, want Thomas Schoorel verdiende de eer in de Rotterdamse Topsporthal ten volle. De 21-jarige tennisser versloeg gisteren in de finale Thiemo de Bakker, nadat hij zaterdag ook al Robin Haase had verslagen.

In de schaduw van De Bakker en Haase kende ook Schoorel een uitstekend 2010. Hij begon het jaar als de mondiale nummer 444 en hij werkte zich op naar de 168ste positie op de wereldranglijst. En om zijn opmars nog iets meer cachet te geven: anderhalf jaar geleden prijkte zijn naam niet eens in de top duizend. In Rotterdam deed hij het nodige zelfvertrouwen op voor de volgende stap. „Ik begin nu te beseffen dat het er in zit,” zei Schoorel, die zowel tegen Haase (6-4, 6-1) als tegen De Bakker (7-6, 7-6) geen set hoefde af te staan.

Het deed Schoorel deugd dat hij uitgerekend in Rotterdam zijn tweede grote prijs van het jaar won. Op de ’dag van 1000 culturen’ werd de Ajax-supporter geëerd als sportman van de Bijlmer, een stadsdeel die niet direct geassocieerd wordt met tennis. „Veel mensen denken bij de Bijlmer vooral aan flats en geweld”, aldus Schoorel. „Toen mijn ex-vriendin voor het eerst naar mijn huis kwam sloeg de schrik om haar hart. Ik woon er al mijn hele leven en voor mij voelt het vertrouwd aan. En hier en daar zie je ook een aantal betonnen tennisbanen.”

De doorbraak van Schoorel liet langer op zich wachten dan kenners hadden voorspeld. Al op jonge leeftijd gold hij als een talent met potentie, maar in zijn hoofd zat het niet altijd goed. „Op momenten dat ik er moest staan, was ik er mentaal niet sterk genoeg voor”, blikte de 2.02 meter lange Amsterdammer gisteren terug. „Op belangrijke momenten, bijvoorbeeld op breakpoint, deed ik een stapje terug en stapte ik van mijn speelplan af. Soms zak ik nog wel eens door die ondergrens. Als ik slecht speel wil ik te veel risico nemen en dan zakt het als een kaartenhuis in elkaar.”

Onder zijn nieuwe coach Stephan Ehritt begon Schoorel de zaken serieus aan te pakken. Hij was na een lange samenwerking met Huib Troost, de huidige coach van De Bakker, toe aan iets nieuws. En na een lange aanloop begreep Schoorel dat alleen een professionele aanpak hem verder kon helpen in het toptennis. „Ik leef nu echt voor de sport, zowel op als buiten de baan. Ik richt me volledig op tennis en de wetenschap dat alles goed is geregeld geeft mij een soort rust. Ik heb leren leven als een tennisprof en ik weet wat ik moet doen om te winnen.”

De Mastersfinale tussen Schoorel en De Bakker verdiende geen schoonheidsprijs. Beide spelers domineerden met hun services en dat leverde geen boeiend schouwspel op. Breekkansen waren er zelden, hoewel De Bakker bij 5-4 in de eerste set plotseling drie setpoints kreeg. Schoorel mocht van geluk spreken dat op het tweede setpoint de bal via de netband op de helft van De Bakker stuiterde. In de tiebreak maakte hij net iets minder fouten dan De Bakker. De tweede set kende een vrijwel identiek verloop. Serveergeweld van beide kanten kreeg opnieuw een tiebreak als logische uitkomst. Ook daarin pakte Schoorel de zaken iets voortvarender aan.

De Bakker, net terug van een inspannende trainingsstage in Las Vegas, erkende dat Schoorel de potentie heeft om uit te groeien tot een gevaarlijke speler. In Rotterdam liet de nummer vijf van Nederland in ieder geval zien dat hij het nationale niveau goed aan kan. Zijn spel leunt op zijn snoeiharde opslag, maar hij kan vanaf de baseline met zowel de fore- als de enkelhandige backhand heel zuiver slaan. Tegen De Bakker zocht en vond hij constant de hoeken van de baan. „Ik ben alleen benieuwd hoe hij zich houdt als hij meer returns krijgt en zijn service minder loopt”, zei de verslagen finalist.

Schoorel ontkende dat De Bakker en Haase grote voorbeelden voor hem waren. Hij zei respect te hebben voor wat beiden hebben bereikt, maar hij heeft zich nooit aan hen gespigeld. „Richard Krajicek zei mij vroeger meer dan Thiemo nu voor mij betekent”, zei Schoorel. „Van spelers als Ivanisevic, Sampras, Agassi en Rios kon ik genieten. En nu kijk in vooral naar Federer en Nadal, die al jarenlang het beeld van het tennis bepalen. Het is het knap wat Thiemo presteert, maar een voorbeeld, nee.”

Schoorel werd de eerste linkshandige winnaar van de Masters sinds Jan Siemerink, de Davis Cupcoach die de ontwikkeling van de lange Amsterdammer nauwlettend zal volgen. Maar eerst moet blijken hoe Schoorel zich houdt nu het echte werk begint. Zoals het omgaan met jetlags en de verre intercontinentale reizen. Het vliegtuig is niet bepaald een luxe vervoermiddel voor iemand van 2.02 meter lang en een ‘vlakke rug’. Zeker als je beurs het niet toelaat businessclass te vliegen. En Schoorel moet er volgende maand toch echt aan geloven, eerst naar Katar en dan door naar Melbourne.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden