Review

Scholl en volksmuzak

Op het hoesje van de cd loopt Andreas Scholl als een verdwaasd schooljongetje in spijkerbroek en jack tussen een namaakdecor van houten boompjes.

Een betere illustratie van deze cd is niet te verzinnen. Zo misplaatst als de countertenor er hier uitziet, klinkt hij op deze cd met Engelse volksliedjes. Scholl zou geïnspireerd zijn door Alfred Deller, de countertenor die in de jaren vijftig en zestig de Engelse oude-muziekbeweging van de grond tilde, en door Charlie Haden, die een jazz-uitvoering van Engelse liedjes heeft gemaakt. Met producer Craig Leon (bekend van Blondie en The Ramones) besloot Scholl een eigentijdse versie van volksliedjes te maken met arrangementen van Leon. Een vergissing, zo blijkt bij beluistering van het resultaat. Ongetwijfeld met glimmende verkoopcijfers op hun netvlies namen Scholl en Leon allerlei bekende Engelse volksliedjes ('The Salley Gardens', 'I Loved a Lass') op met een leger strijkers van het Orpheus Chamber Orchestra eronder. Het resultaat is bombastisch, zoetsappig en stomvervelend. Volksmuzak, kort samengevat. Af en toe maken de strijkers plaats voor een harp, een fluit of een luit, maar dat maakt het er niet beter op. Om Scholls stem is niets aan te merken. Die is nog steeds van zuiver goud. In enkele liedjes laat hij horen luchtig, grappig en verhalend te kunnen zijn, maar meestal is hij alleen maar saai. Jammer, want sommige Engelse volksliedjes kúnnen juweeltjes zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden