Schoenen van zalm, banken van baars

(Trouw) Beeld
(Trouw)

Vissenleer is exclusief, sterk en duurzaam en verovert de markt. En nee, het stinkt niet.

Weleens gedacht aan armband van roggeleer, schoenen van zalm of een bankstel bekleed met victoriabaarshuid? Het is nog te vroeg om van een trend te spreken, maar het gebruik van vissenleer voor kleding, meubels en accessoires is onmiskenbaar in opkomst. Modeontwerper John Galliano verwerkte zalmleer in een bikini, Givenchy en Bottega Veneta hebben tassen van vissenleer, Nike en Adidas hebben het gebruikt voor sportschoenen en het IJslandse schoenenmerk MKM werkt zelfs voornamelijk met leer van zalm, zeewolf en baars.

In Nederland zijn er inmiddels verschillende bedrijfjes die in vissenleer handelen. Zo zijn Erik en Duan Drenth ongeveer een jaar geleden begonnen met de Nederlandse tak van Sea Star Leather, een bedrijf dat tassen, riemen, armbanden, horlogebandjes en portemonnees van roggeleer verkoopt via internet. Duan is thaise en werkte in Thailand al voor Sea Star Leather. „Het loopt daar goed”, vertelt Erik Drenth. „Er wordt vooral veel geëxporteerd naar Japan. Wij dachten dat er in Nederland ook wel een markt voor zou zijn en waagden de gok.” Voor zo’n jong bedrijf lopen de zaken best aardig, vertelt Drenth, maar de onbekendheid van het product houdt de markt tot nu toe klein. Drenth: „Mensen weten niet dat roggeleer bestaat. En als je erover vertelt, kijken ze of ze water zien branden. Ze stellen standaard drie vragen: Stinkt dat leer niet? Is het wel sterk? En is het wel dier- en milieuvriendelijk geproduceerd?”

Vragen die niet moeilijk te pareren zijn, zegt Drenth: „Nee, vissenleer stinkt niet. De huid is bewerkt, net als bij runderleer en dat stinkt ook niet. Roggeleer ruikt naar leer, niet naar vis. Sterk is vissenleer ook. Samen met olifantenleer is roggeleer zelfs de sterkste leersoort die er is. Roggeleer is verder een restproduct, dus heel milieuvriendelijk. De rog wordt gekweekt voor consumptie. De buik en vleugels worden gegeten, de rug wordt verwerkt tot leer.”

Hoewel hij hoopt op een grotere markt, weet Drenth dat het nooit een massaproduct zal worden. Want het looiproces van de roggehuid is nogal bewerkelijk en de producten worden met de hand gemaakt. Tassen van Sea Star Leather kosten dan ook tussen euro 173 en euro 511 en een attachékoffer kost zelfs euro 708 euro. De riemen, armbanden en portemonnees zijn wat goedkoper. De prijs daarvan ligt rond de euro 70.

Dat vissenleer niet geschikt is voor massaproductie kan de reden zijn dat het in vergetelheid is geraakt. Want het bestaat al eeuwen. Volgens het Legermuseum werd segrijn, oftewel de huid van haai en rog, al sinds de zestiende eeuw in West-Europa gebruikt om de grepen en schedes van wapens te bekleden. Ongelooid zijn die huiden ruw en het zorgde daardoor voor grip. Haaienhuid werd verder gebruikt als schuurpapier (in Japan word er ook nu nog schuurpapier van haai gemaakt.)

Vissenleer heeft ook al een lange geschiedenis als decoratief bekledingsmateriaal. In de achttiende eeuw was het heel populair. Er werd bestek mee bekleed en parfumflessen en er werden etuis van gemaakt. In de twintigste eeuw werd het opnieuw gewild in de Art Deco-periode. Segrijn werd gebruikt voor handtassen, sigarettendoosjes, meubels en instrumenten als toneelkijkers en telescopen.

Als het aan het Nederlandse bedrijf Niloo Aqualeather ligt, wordt vissenleer weer net zo populair als toen. Niloo is distributeur van de huiden van de victoriabaars, een vis die wel twee meter lang kan worden, uit het Victoriameer in Centraal-Afrika. Niloo verkoopt nu vooral huiden aan interieurarchitecten, en heeft verder riemen en polsbanden in het assortiment, vertelt eigenaar Maurice Aelen. „Ik ben nog bezig met het opzetten van een modelijn en meubellijn. Ik heb zelf een poef ontworpen die ik in productie wil laten nemen.” Aelen, opgeleid als interieurvormgever, kwam het leer bij toeval tegen op een vakbeurs in Duitsland, een jaar of drie geleden. Hij zag er een nieuwe markt in. „Ik zag het als goede tegenhanger voor andere exclusieve leersoorten. Krokodillenleer en slangenleer, dat ligt toch gevoelig. En dit is een restproduct, dus ’Green Peace-vriendelijk’ ”. Twee en half jaar geleden richtte hij Niloo op. Ook bij hem begint het nu te lopen. „Al wil ik wel nog wat meer herrie gaan maken. Want veel mensen weten niet dat vissenleer bestaat en vragen er dus ook niet naar. Terwijl dit leer zoveel voordelen heeft. Het is sterk en exclusief, niet na te maken.”

Hij wil zich nu meer op winkels gaan richten, voor de verkoop van zijn producten. „Het duurdere segment, want vissenleer blijft duur. Niet elke vis is geschikt, dus de aanlevering is beperkt en het bewerken van de huiden is allemaal handwerk. Maar dat is niet helemaal niet erg, zo blijft het exclusief.” Hij heeft er alle vertrouwen in dat het lukt om de markt te veroveren. „Het blijkt namelijk wel tot de verbeelding te spreken heb ik gemerkt, het leer van zo’n enorme roofvis als de victoriabaars.”

De huid van de victoriabaars wordt geschikt gemaakt voor bekleding van gebruiksvoorwerpen. (Trouw) Beeld
De huid van de victoriabaars wordt geschikt gemaakt voor bekleding van gebruiksvoorwerpen. (Trouw)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden