Schleck legt basis voor toekomst

Andy Schleck ontgroeide in de laatste voorjaarsklassieker de status van belofte. Met zijn zege in Luik-Bastenaken-Luik schaarde de Luxemburger zich bij de vedetten.

Gedrapeerd in vlaggen met de beeltenis van Andy Schleck erop gedrukt leunden honderden Luxemburgers uren voor de aankomst tegen de dranghekken in de finishstraat. Telkens als hun landgenoot in beeld kwam op een groot scherm, scandeerden ze luidkeels zijn naam. Toen de 23-jarige renner na 261 kilometer koersen solo Rue Jean-Jaurès opdraaide, steeg een oorverdovend gejuich op.

Schleck liet zich niet intimideren door de massale steunbetuigingen. Nadat sportdirecteur Bjarne Riis hem omhelsde, groette hij de fans met veel egards. Alsof de coureur zojuist een lange training in de Ardennen had afgewerkt. Zo gemakkelijk gleed de koersstress van hem af. Spanning, zo vertelde hij later, werkte nooit op zijn zenuwen.

Die karaktertrek betaalde zich gisteren uit. Een week vol uitschieters kreeg hem niet uit balans. In de Amstel Gold Race kwakte zijn oudere broer Frünk zo hard tegen het asfalt, dat hij het bewustzijn verloor. Minutenlang bogen artsen zich over zijn lichaam. Toen een ambulancebroeder een wit laken over hem trok, werd even voor zijn leven gevreesd.

De schade viel mee. Frünk kampte slechts met een lichte hersenschudding. Desondanks had het ongeluk op de leden van team Saxo Bank diepe indruk gemaakt. Uitgerekend zijn bloedverwant én beste vriend gaf de schuiver het snelst een plekje. Drie dagen later eindigde hij als tweede in de Waalse Pijl, achter Davide Rebellin.

Zijn optreden in L-B-L gaf nogmaals blijk van zijn mentale kracht. Hij wachtte met het plaatsen van een demarrage tot de voet van de Côte de la Roche aux Faucons. Op dat moment had Philippe Gilbert een voorsprong van ruim veertig seconden genomen op een groepje van zes man. De actie van Schleck kwam exact op het juiste moment.

Hij denderde over Gilbert heen en pakte anderhalve minuut op de verbouwereerde achtervolgers. Zonder aarzeling maalden zijn benen op volle toeren, totdat Schleck de finish in zicht kreeg. Frünk vierde toen al een feestje op de fiets. Met opgestoken duim keek hij in de camera van een televisiestation. De buit was binnen.

„Als ik voor de tv zit en een renner zo’n voorsprong zie nemen, constateer ik dat het een gelopen race is”, lachte de winnaar. „Op de fiets ervaar je dat toch anders. Ik bleef me concentreren. Voor mijn gevoel kon ik nog achterhaald worden.” Zijn gretigheid uitte zich in een ontboezeming. „La Doyenne is mijn favoriete koers. Hier wilde zo graag winnen.”

Schleck gaf aan dat zijn eerste plaats in L-B-L onderdeel uitmaakt van een ontwikkelingsproces. Rond zijn 25ste denkt hij sterk genoeg te zijn om een gooi te doen naar de eindzege in een grote ronde. De Tour de France, waarin hij vorig jaar als debutant het jongerenklassement won, staat bovenaan zijn verlanglijstje. „Ik leg nu de basis voor mijn toekomst”, klonk het zelfverzekerd.

In zijn dankwoord richtte Schleck zich tot zijn fans, familie en ploegmaten. De steun van zijn collega’s in de laatste 40 kilometer effenden zijn pad. Zonder hun sleurwerk had hij zich nooit zo kunnen sparen. Dat ze hem zonder morren hielpen, was een logisch gevolg van eerdere resultaten. Na een tweede plek in de Giro (2007) golden zijn capaciteiten binnen de ploeg als onomstreden.

Joaqim Rodriguez eiste in Luik-Bastenaken- Luik de tweede plaats op. Rebellin werd derde. Beste Nederlander was Thomas Dekker (17de), voor Karsten Kroon (37ste). Robert Gesink kwam niet verder dan een 50ste plek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden