Schippers woedend na historisch zilver

Beeld anp

Woedend is ze. Dafne Schippers na het zilver op de 200 meter. Het is een historische prestatie op de Olympische Spelen in Rio. De eerste Nederlandse olympische atletiekmedaille sinds het goud van Ellen van Langen in 1992. Maar dat kan de 24-jarige atlete geen moer schelen. Ze smijt haar schoen op de grond na de finish. Haar ogen spuwen vuur.

De regerend wereldkampioene op de 200 meter wordt verslagen door de Jamaicaanse Elaine Thompson, de vrouw die er eerder in de week al vandoor ging met het goud op de 100 meter waar de Nederlandse buiten de prijzen viel. Schippers liep in 21,88 naar het zilver, net achter Thompson, die in 21,78 olympisch kampioen werd. Het brons ging naar de Amerikaanse Tori Bowie.

'Stuk'
De Utrechtse kwam met een kleine achterstand de bocht uit. Ze kroop steeds dichter bij de Jamaicaanse maar miste op het einde net een beetje snelheid om haar nog in te halen. "Ik was niet sterk genoeg om te winnen", verklaarde Schippers na de finale. "Iedereen loopt hier zes races en dat is gewoon zwaar. Ik kwam steeds dichterbij en dichterbij en toen ging ik stuk." Het zilver kon haar nog geen vreugde geven. "Ik kwam hier maar voor één ding en dat is goud. Na die blessure ben ik het toch allemaal een beetje kwijt geraakt. Daar baal ik echt van op dit moment."

In de laatste meter duikt Schippers over de finish, waarna ze een snoekduik maakt. Ze valt en blijft op haar rug op de grond liggen. Teleurgesteld en boos. Dit is niet hoe ze haar olympische finale op de 200 meter had voorgesteld. Twee dagen voordat ze in Rio voor het eerst in actie moest komen op de 100 meter liep Schippers tijdens een training een typische sprintblessure op aan haar lies. De situatie was zo ernstig dat haar coach Bart Bennema dacht dat ze naar huis kon.

Niets mis
Behandelaars kregen haar na intensieve behandelingen wonder boven wonder op tijd op de been. In het begin had Schippers nog last van coördinatieverlies door het werk aan haar lichaam. Dat zou tegen de finale weer opgelost zijn. Tijdens de eindstrijd van de 200 meter had Schippers er naar eigen zeggen geen last van. "Met die coördinatie is niets mis. Ik loop niet voor niets dit soort tijden. Die zijn prima."

Vorig jaar werd Schippers in Peking op de 200 meter voor het eerst in haar carrière wereldkampioen in een tijd van 21,63. Thompson won toen zilver in 21,66. Een uur na de wedstrijd kwam de glimlach op het gezicht van Schippers toch weer terug. Diep in haar hart wilde ze natuurlijk goud. "Als wereldkampioen wil je op de Spelen natuurlijk ook winnen. Maar ik moet blij zijn dat ik mag staan met een zilveren medaille. Vlak voor de 100 was er niet eens een kans dat ik zou starten en nu ga ik naar huis met zilver."

Coach Bennema had hetzelfde gevoel. Ook hij was naar Rio gekomen om goud te winnen. Bennema denkt dat de behandelingen aan haar lies hebben gezorgd voor wat extra vermoeidheid. Hij gaat de komende tijd bekijken hoe hij er in de toekomst voor kan zorgen dat zijn pupil niet meer zo'n spontane blessure op kan lopen. De twee keken alweer uit naar Tokio over vier jaar. Daar aast Schippers opnieuw op het goud.

Beeld Getty Images
Beeld Getty Images
Beeld EPA
Beeld Getty Images
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden